<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
    <title>We are your Scape from the Reality </title>
    <subtitle>فرض کن توی یه جنگل آبی وارد میشی و بوی چمن تازه رو احساس میکنی و میخوای جلوتر بری،میری میری تا به یه دریاچه میرسی یه قایق کوچیک قرمز کنارته و یه راه طلایی پیش رو داری سوار بر قایق به کلبه ای که وسط دریاچه است میرسی سکوت مطلق, خوب گوش کن صدای بال زدن پری های پشت سرتو میشنوی پس خوب دقت کن حالا رسیدی به کلبه ی چوبی که روی دیوارهاش پیچک های امید دست هاشون رو به سمت آسمون گرفتن.تو رسیدی؟ در کلبه بازه اجازه داری واردش بشی یا اینکه به زبون پیچک ها بهت بگیم که به وبلاگمون خوش اومدی</subtitle>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com"/>
    <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com</id>
    <updated>2012-02-23T16:53:23+01:00</updated>
    <generator>mihanblog.com</generator>
<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/atom" />
    <entry>
        <title>سفری به درازای فاصله ی بین دو انسان</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/236"/>
        <published>2012-01-18T12:09:38+01:00</published>
        <updated>2012-01-18T12:09:38+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/236</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>

(function(){
google.bind=function(a,b,c){google.listen(a,b,c)};google.listen=function(a,b,c){var d=&quot;on&quot;+b;if(a.addEventListener)a.addEventListener(b,c,false);else if(a.attachEvent)a.attachEvent(d,c);else{var e=a[d];a[d]=function(){var g=e.apply(this,arguments),h=c.apply(this,arguments);return g==undefined?h:(h==undefined?g:h&amp;&amp;g)}}};google.unbind=function(a,b,c){google.unlisten(a,b,c)};google.unlisten=function(a,b,c){if(a.removeEventListener)a.removeEventListener(b,c,false);else a.detachEven</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/236"><![CDATA[<SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt; mso-bidi-language: FA" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>
<DIV style="POSITION: absolute; LINE-HEIGHT: 1px; MARGIN-TOP: -163px; MARGIN-LEFT: -283px; TOP: 50%; LEFT: 50%" id=il_ic><IMG style="PADDING-BOTTOM: 8px; WIDTH: 78px; PADDING-RIGHT: 8px; HEIGHT: 11px; PADDING-TOP: 8px" id=il_fi src="http://film-online.su/uploads/posts/2010-10/thumbs/1288544509_painted-veil.jpg" width=550 height=310><A class=close_lk onclick="google.sdl &amp;&amp;google.sdl.log('ref', '&amp;imgrefurl=' + this.href);location.replace(this.href);return false" href="http://film-online.su/4930-razrisovannaya-vual-the-painted-veil-2006.html"></A></DIV>
<SCRIPT>(function(){
google.bind=function(a,b,c){google.listen(a,b,c)};google.listen=function(a,b,c){var d="on"+b;if(a.addEventListener)a.addEventListener(b,c,false);else if(a.attachEvent)a.attachEvent(d,c);else{var e=a[d];a[d]=function(){var g=e.apply(this,arguments),h=c.apply(this,arguments);return g==undefined?h:(h==undefined?g:h&&g)}}};google.unbind=function(a,b,c){google.unlisten(a,b,c)};google.unlisten=function(a,b,c){if(a.removeEventListener)a.removeEventListener(b,c,false);else a.detachEvent("on"+b,c)};;var f=document.getElementById("il_fi"),j=550,l=310,m=decodeURIComponent('http%3A//t2.gstatic.com/images%3Fq%3Dtbn%3AANd9GcS_Z6mP327_Z_pheKn59u9jc4L6rPIFGxMrqRFKxJv2bFyNw0fxMQ'),n=new Image;n.onload=function(){if(!n.width||!j||!n.height||!l||Math.abs(n.height/n.width-l/j)>0.01)p("hotlink")};n.onerror=function(){p("badlink")};function p(a){
var b=m+"&t=1",c=new Image;c.onload=function(){if(this.width<=1&&this.height<=1)r(m);else r(b)};c.src=b;google.sdl.log(a,"")}function s(a){var b="inner"+a,c="offset"+a;if(window[b])return window[b];else if(document.documentElement&&document.documentElement[c])return document.documentElement[c];return 0}function t(){if(!f)return;u();google.listen(window,
"resize",function(){u()});n.src=decodeURIComponent('http%3A//film-online.su/uploads/posts/2010-10/thumbs/1288544509_painted-veil.jpg');document.getElementById("il_ic").style.visibility="";
z();if(document.readyState=="complete")A();else google.listen(window,"load",A)}function z(){var a=document.getElementById("ilat");if(a){var b=a.getElementsByTagName("button");if(b.length&&b[0].className.indexOf("esw")>=0){var c=b[0],d='Image from %1$s',e=document.getElementById("ilat_is"),g="";if(e)g=e.innerText?e.innerText:(e.textContent?e.textContent:e.innerHTML);var h=d.replace(/\%1\$s|\%s/,g);c.setAttribute("g:imgtitle",h);c.setAttribute("g:imgtbn",m);c.setAttribute("g:imgland",
window.location.href);google.listen(c,"mouseover",function(){google.pw&&google.pw.shimmer&&google.pw.shimmer.finishAnimate(c)});var i=document.getElementById("il_ic");google.listen(i,"mouseover",function(k){google.pw&&google.pw.shimmer&&google.pw.shimmer.animate(k,c,i)});google.listen(i,"mouseout",function(k){google.pw&&google.pw.shimmer&&google.pw.shimmer.stopAnimate(k,c,i)})}}}function r(a){var b=new Image;b.onload=function(){u(this.width,this.height);f.src=a};b.src=a}function u(a,b){B(a||f.width||
j,b||f.height||l);var c=C(),d=document.getElementById("ilat"),e=d?d.offsetHeight:0;D(f.width+c.left+c.right,f.height+c.top+c.bottom+(e?e:0));E(f.width,j)}function B(a,b){var c=s("Width")-300-48,d=s("Height")-48,e=Math.sqrt(307200/(a*b)),g=e<1?a*e:a,h=e<1?b*e:b,i=g,k=h;if(g>c||h>d){var v=c/g,w=d/h;if(v<w){k=v*h;i=c}else{i=w*g;k=d}}f.height=k;f.width=i;var x=document.getElementById("ilat");if(x)x.style.width=i+"px"}function C(){var a=8,b=8,c=8,d=8;if(f.width<100)b=30;f.style.paddingRight=b+"px";if(f.height<
14){d=30-f.height>>1;c=30-f.height-d}f.style.paddingTop=d+"px";f.style.paddingBottom=c+"px";return{top:d,left:a,bottom:c,right:b}}function E(a,b){var c=document.getElementById("lg");if(c){var d=Math.round(b*10/a),e=document.getElementById("sz").style;if(d>11){c.style.display="inline";e.display="none";var g=d>=20?Math.round(d/10):d/10;document.getElementById("lgf").innerHTML=g}else{c.style.display="none";e.display="inline"}}}function D(a,b){var c=document.getElementById("il_ic").style;c.marginTop=
0-b/2+"px";c.marginLeft=0-a/2+"px"}function A(){if(!false)return;var a=document.createElement("link");a.rel=false?"prerender":"prefetch";a.href=unescape('');a.id="lpu";var b=document.head||document.getElementsByTagName("head")[0];b.appendChild(a)}google.sdl||(google.sdl={});google.sdl.log=function(a,b){google.x({id:"sil"},function(){google.log(a,["&source=",location.pathname.substring(1),b].join(""))})};t();
})();
</SCRIPT>
</SPAN><A onclick="return hs.expand(this)" href="http://film-online.su/uploads/posts/2010-10/1288544509_painted-veil.jpg"></A><A onclick="return hs.expand(this)" href="http://film-online.su/uploads/posts/2010-10/1288544509_painted-veil.jpg"></A>
<DIV class=entry-attachment>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <A title="The_Painted_Veil-4-Ed_Norton Naomi_Watts" href="http://www.thecinemasource.com/moviesdb/images/The_Painted_Veil-4-Ed_Norton%20Naomi_Watts.jpg" rel=attachment>
<DIV id=pp_full_res><IMG style="WIDTH: 584px; HEIGHT: 354px" id=fullResImage src="http://cf1.imgobject.com/backdrops/003/4bc941d7017a3c57fe01c003/the-painted-veil-poster.jpg"></DIV></A></DIV>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><BR></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>نام فیلم: </SPAN><FONT size=3><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" dir=ltr>The painted veil</SPAN><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA>(روبنده نقاشی شده )</SPAN></FONT></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><FONT size=3><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA>این فیلم از نظرمن یکی ازبهترین های ژانر درام هستش وبا موضوع جدیدی به بحث درام ورومنس پرداخته:</SPAN></FONT></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><FONT size=3><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA>خلاصه:</SPAN></FONT></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><FONT size=3><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA>چین 1925</SPAN></FONT></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>کیتی و والتر توی یه مهمونی با هم آشنا می شن.</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>کیتی دختر بیقراریه و با اطرافیانش سر موضوع ازدواج معمولا اختلاف داره.</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>اما والتر که یه دکتر از همون لحظه ای که کیتی رو دید نظرش جلب کرد ، والتر شخصیت آروم و چهره ای جدی داره و یه دکتر محافظه کار&nbsp;که تو آزمایشگاه دولتی شانگهای میکروب شناسه. </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>والتر با دومین ملاقاتش به کیتی پیشنهاد ازدواج میده و کیتی که نه شناختی ازش داره و نه احساس خاصی خیلی شتاب زده باهاش ازدواج میکنه و به شانگهای می یاد. </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>همه چیز روتینیه و کیتیم بنظر خوشحال یا عاشق نمی یاد. </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>والتر که از همون اول زیاد تلاشی نمیکرد برای بیشتر فهمیدن کیتی هنوزم عادی به همه چیز برخورد میکنه و بیشتر حواسش به کار کردنه اما یه شب والتر و کیتی به تماشای یه تئاتر میرن و کیتی با چارلی که اونم ازدواج کرده آشنا میشه و این آشنایی باعث میشه که خیلی راحت بهش خیانت کنه. </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>همین موقع والتر یه تصمیم غیر منتظره میگیره ، که با کیتی به یکی از&nbsp;شهر دور و خیلی کوچیک&nbsp;چینی به می تان فو بره اونم واسه کار کردن رو یه ویروس <SPAN>&nbsp;</SPAN>خطرناک و کشنده وبا که اونجا اپیدمی شده. کیتی نمیخواد که والتر رو همراهی کنه و والترم به این جواب کیتی به صراحت میگه: پس منم درخواست طلاق میکنم بخاطر خیانت ،&nbsp;کیتی با تقاضای طلاق والتر مخالفتی نداره چون چارلز رو دوست داره تصمیم داره باهاش ازدواج کنه ولی وقتی&nbsp;پیش چارلز می یاد و همه چی بهش میگه تازه میفهمه که چارلز قصد نداره کنارش باشه. </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>خب با کنار کشیدن چارلز و اینکه دیگه به زندگی قبلیش برنگرده شرط والتر برای طلاق ندادنش قبول میکنه و تصمیم میگیره باهاش بیاد. </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>والتر و کیتی روزارو بی اهمیت کنار هم سر میکنن ، والتر مشغول کارش با اون بیماری وحشتناک و روز بروزم این بیمارای آدمای بیشتر میکشه و کیتیم تو تنهایشه که یه نامه برای چارلز مینویسه ولی از فرستادنش منصرف میشه و سعی میکنه تو این وضع با والتر کنار بیاد ولی والتر اهمیتی نشون نمیده و کلا رابطه اشون با سکوت مطلق میگذره.</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>کیتی برای اینکه از بیکاری در بیاد تصمیم میگیره تو صومعه ای که تو همون شهر&nbsp;برای بچه های بی سر پرست کاری کنه که با اومدنش به این صومعه و شنیدن حرف پرستارا راجعبه والتر از اینکه بچه هارو خیلی دوست داره&nbsp;کیتی کم کم والتر جور دیگه میبینه.</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>والترم وقتی که رفتار کیتی با بچه ها میبینه اونم کم کم باهاش کنار می یاد خلاصه این سفر و این اوضاع تقریبا خطرناک شهر باعث میشه دوباره بهم فکر کنن و یه فرصت دیگه بهم بدن.</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=AR-SA>و کم کم کیتی عاشق والتر می شه و روابطشون خیلی خوب می شه، بعد از مدتی والتر بر اثر مبتلا به ویروس وبا می میره، و کیتی که نمی تونه گذشته رو پاک کنه، و وجودش مالامال از عشق به والتر و پشیمانی نسبت به خیانتی که به او کرده.</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=AR-SA>شعری که&nbsp;درانتهای فیلم خونده می شود:</SPAN></P><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=AR-SA>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>وقتی قدم میزدم فواره آب پاکی رو دیدم </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>آب رو این قدر پاک دیدم که خواستم حمام کنم</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>برای مدت طولانی تو را دوست داشتم<SPAN>&nbsp; </SPAN>و نمی توانم فراموشت کنم</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>زیر یه درخت بلوط خودم را خشک کردم </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>بر روی بالاترین شاخه بلبلی آواز می خواند</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>برای مدت طولانی تو را دوست داشتم<SPAN>&nbsp; </SPAN>و نمی توانم فراموشت کنم</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>بلبل آواز می خواند و قلب تو خوشحال است </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>قلب تو می خندد و قلب من گریه می کند</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>برای مدت طولانی تو را دوست داشتم<SPAN>&nbsp; </SPAN>و نمی توانم فراموشت کنم</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>من معشوقم رو بدون اینکه لایقش باشم از دست دادم</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>به خاطر دسته گلهایی که ازش قبول نکردم </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>برای مدت طولانی تو را دوست داشتم<SPAN>&nbsp; </SPAN>و نمی توانم فراموشت کنم</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>میخوام که رزها تو ریشه باشند</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>و البته عشقم من رو دوست داشته باشه </SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>برای مدت طولانی تو را دوست داشتم<SPAN>&nbsp; </SPAN>و نمی توانم فراموشت کنم</SPAN></P>
<P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=FA>وقتی قدم میزدم فواره آب پاکی رو ...</SPAN></P></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=AR-SA>
<DIV id=pp_full_res>&nbsp;</DIV></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt" lang=AR-SA></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN></SPAN>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>آرامش مطلق:خوشبختی خالص</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/235"/>
        <published>2011-11-13T13:29:50+01:00</published>
        <updated>2011-11-13T13:29:50+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/235</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;
فیلم جدید «چیزهایی که در آتش از دست دادیم» که بتازگی در آمریکا و کانادا و بخشی از اروپای غربی اکران شده است، داستان رنج و رستگاری است و اضافه بر آن نوعی افشای حقایق تلخ زندگی نیز به طور پیوسته در آن رؤیت می شود. نوع کار سوزان بی یر کارگردان دانمارکی این فیلم، مانند برخی همگنان و همفکران او، شبیه به روش «دوگما ۹۵» است که قریب به ۱۵ سال پیش باب شد و تعاریف خاص خود را دارد و واقع گرایی صرف، تا حد نزدیک شدن یک فیلم فیچر به یک کار مستند، از مش</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/235"><![CDATA[<FONT size=2><FONT size=2><FONT size=2>
<P><FONT size=2>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<IMG style="WIDTH: 488px; HEIGHT: 627px" src="http://filmsmusic.ru/oblozhki8/thingswelostinthefire_2009.jpg" width=424 height=784></FONT>&nbsp;</P>
<P><FONT size=2>فیلم جدید «چیزهایی که در آتش از دست دادیم» که بتازگی در آمریکا و کانادا و بخشی از اروپای غربی اکران شده است، داستان رنج و رستگاری است و اضافه بر آن نوعی افشای حقایق تلخ زندگی نیز به طور پیوسته در آن رؤیت می شود. <BR>نوع کار سوزان بی یر کارگردان دانمارکی این فیلم، مانند برخی همگنان و همفکران او، شبیه به روش «دوگما ۹۵» است که قریب به ۱۵ سال پیش باب شد و تعاریف خاص خود را دارد و واقع گرایی صرف، تا حد نزدیک شدن یک فیلم فیچر به یک کار مستند، از مشخصه های عمده آن است. این فیلم جدید به طور مستقیم از این روش برنمی خیزد، اما «بی یر» با پرهیز از بزرگ نمایی و اغراق و تکیه روی احساس صرف کاراکترهایش، نوعی از واقع گرایی را سلاح و وسیله کارش قرار داده که فقط در سبک دوگما و به عنوان مثال در کارهای لارس فون تری یر دانمارکی می توان آن را نشان کرد.<BR>دیگر مشخصه فیلم «چیزهایی که در آتش از دست دادیم» بازی های قوی هنرپیشه های اصلی شامل هالی بری و بنی چیو دل تورو است و تکیه و امید این بازیگران به سناریویی بوده است که آلن لوب نگاشته است و در آن عناصر و رویکردهای نابی دیده می شود که بنیادهای آن انسانی و مبتنی بر احساسات پیچیده آن است. شاید چنین رویکردی با احتساب تم و موضوع فیلم جای تعجبی نداشته باشد، اما بی یر با استفاده از روش های کار مرسوم در سیستم دوگما و به تبع آن سود جستن از دوربین های مستقر برشانه، کلوزآپ های متعدد و مفرط و نورپردازی های غیرعادی توانسته است کاری کند که بیننده ها و تعقیب کنندگان ماجرا در عین سردرآوردن از موضوع و توانایی در تعقیب ماجرا، نوعی سرگشتگی را در خود حس کنند و این چیزی است که در کاراکترهای فیلم هم می توانید حس کنید.<BR></FONT></P><FONT size=2>
<P>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <A href="http://oblioo.com/wp-content/uploads/2010/05/Benicio-Del-Toro.jpg"><IMG class="aligncenter size-full wp-image-1366" title="Benicio Del Toro" alt="" src="http://oblioo.com/wp-content/uploads/2010/05/Benicio-Del-Toro.jpg" width=398 height=248></A></FONT></P>
<P><FONT size=2>نوع تصویربرداری خاص این فیلم که پیش تر نیز وصف آن را آوردیم و ویژه سبک «دوگما» است، موجب شده احساسات کاراکترها و بویژه آدم های اصلی قصه جلوه فزون تری بیابد. یکی از آنها زنی به نام آدری برک (با بازی هالی بری) است که ازدواج کرده و صاحب ۲ فرزند است، اما همسرش برایان (دیوید دوچوونی) یک شب در برخوردی خونبار در سطح شهر و بر اثر تیراندازی کشته می شود. در سناریوی لوب و براساس فلاش بک هایی که در آن هست، ما می توانیم دریابیم که زندگی «اینک متلاشی شده»ی آنها درگذشته چه بوده است و یکی از مواردی که در این روند بر بیننده ها روشن می شود، واقعه ای است که موجب مرگ کاملاً بی منطق و تأسف بار برایان می شود. مشکلی که در این قسمت دیده می شود، ترسیم چهره ای ایده آل از کاراکتر برایان است و این تصویر چنان کم نقص است که نمی تواند حقیقی و واقعاً موجود باشد و در دنیای کنونی بتوان آن را ممکن و حقیقی دانست.<BR>در متن فیلم و در رجعت بی یر به گذشته برایان درمی یابیم که او با جری سان بورن (دل تورو) از سال ها پیش دوست بوده و سان بورن مردی است که سابقه آشنایی اش با برایان به سال های کودکی شان بازمی گردد، اما اینک یک فرد معتاد بیش نیست. آدری طبعاً از ارتباط همسرش با جری راضی نبوده و معتقد است که جری می خواسته از مهربانی ذاتی و فراوان برایان سوءاستفاده و مثلاً از محل پول و درآمد وی زندگی کند. با این حال پس از مرگ برایان در واقعه ای که به آن اشاره کردیم، آدری مجبور است بیش از پیش جری را ببیند و او را یاور خود در ایام عزای مرگ همسرش بینگارد.<BR>آدری طبعاً با ۲ فرزندش در خانه مسکونی اش در شهر سیاتل زندگی می کند. یکی از آنها پسری است به نام دوری (میشا بری) و دیگری دختری به اسم هارپر (الکسیس لـله وین) و شاید باور تمام آنها این باشد که در غیاب برایان و پس از مرگ تلخ وی به کسی نیاز دارند که مانند یک پدرخوانده مراقب آنان باشد و آن فرد شاید از دید بچه ها جری جلوه کند و وی که هرگز مورد تأیید آدری نبوده، در زندگی بچه های وی رل مهمی را برعهده گیرد و به آنها کمک برساند تا همه چیز را از نو آغاز کنند.<BR>با این حال چطور می توان سابقه او و معتاد بودنش به مواد مخدر را از یاد برد و نادیده گرفت در چنین فضا و در رلی که برای شما توصیف کردیم، بنی چیو دل تورو باز هم بازی چشمگیری را ارائه کرده است و سوابق او نیز به ما می گویند که درانتخاب و اجرای رل هایش دقت و سلیقه خاصی دارد و از این دست نقش ها کم ایفا نکرده است و «ترافیک» (قاچاق) کار سال ۲۰۰۰ استیون سودربرگ و «۲۱ گرم» فیلم سال ۲۰۰۳ «ایناریتو»ی مکزیکی نمونه های روشنی در این خصوص هستند.<BR>ویرانی درونی که آثار آن بر روی چهره جری هم نشسته، کاملاً قابل رؤیت و حس کردن است و او طوری حرکت می کند که انگار سنگین ترین بارها را بر دوش خود می کشد. او می کوشد در شرایط جدیدی که برایش به وجود آمده، زندگی خوب و سالمی داشته باشد و روشی متفاوت با گذشته را در پیش گیرد و همین مسأله بر جذابیت های کاراکتر او و بهتر بگوییم تضادهای وی می افزاید.<BR>بی یر در مقام کارگردان به ما می گوید که این فرد تلاش در حل و رفع مشکل اعتیادش هم دارد، اما بدیهی است که کارش بسیار سخت باشد و هر شوک روحی و جسمی ای که به او وارد می شود، می تواند پایانی بر اشتیاق او به ترک اعتیاد باشد. امید او به ارتباط پدر و فرزندی است که میان وی و ۲ فرزند آدری به وجود آمده است و این امر یک تکیه گاه برای ۲ کودک «پدر از دست داده» نیز محسوب می شود. <BR>بی یر به خلق و ترسیم همین کاراکترها اکتفا نکرده و ما شخصیت هایی جنبی مانند کاراکتر آلیسون لومان را نیز در فیلم می بینیم و او یک معتاد دیگر همچون جری و در خط و مایه های اوست و مانند وی در مسیر بهبودی قرار دارد و بهتر بگوییم می کوشد که اعتیادش را رفع کند. شاید هم هر دو خودشان را گول می زنند و کاراکتر لومان نخستین کسی است که درمی یابد جری دوباره و بر اثر فشارهای روانی به مواد مخدر روی آورده است و کسی نمی داند که آیا آلیسون نیز چنین کرده است یا خیر.<BR>جری اکثر مدت روز را در خانه آدری و در اطراف آن و با بازی بسکتبال در کنار کودکان وی و تلاش برای شاد کردن آنها می گذراند و در کارهای خانه نیز به آنها یاری می رساند. خانه ای که در یک آتش سوزی آسیب زیادی به آن وارد شده (ارجاع و اشاره به عنوان فیلم) و چند همسایه را هم در مسیر قصه و فراروی بیننده ها می گذارد. یکی از آنها جان کارول لینچ است که آنقدر ساده دل است که یک شغل روزانه را به جری پیشنهاد می کند، غافل از این که او هنوز مشغول مبارزات درونی و پس زدن امیالی است که وی را به سمت اعتیاد مجدد سوق می دهد، سکانس های پایانی فیلم، سرنوشت جری، آدری و بچه ها را تا حدی مشخص می کند، اما قدرمسلم این که واقع گرایی صرف و «دوگما»یی بی یر که رهاورد سکانس های قبلی فیلم او و محصول قصه انتخابی است، در این سکانس ها و نمادها کامل نمی شود و از آغاز هم به نظر می رسیده که رستگاری در انتظار این افراد نیست و آنها قطعاً سرخوردگانی هستند که از زندگی طرفی نمی بندند. آنها به کدام سو می روند مانند این می ماند که بپرسید برایان به کدام سو رفته است و آیا این خانه سوخته می تواند پیام آور زندگی برای خانواده ای ویران شده و از نو شکل گرفته باشد و جری را در سایه مسئولیتی که توان تحمل آن را ندارد، به یک آدم قابل و توانا بدل کند <BR></FONT></P>
<P></FONT></FONT><FONT size=2>&nbsp;</P></FONT></FONT>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>غرش دوباره بروی صخره ی ایستادگی</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/234"/>
        <published>2011-11-10T10:15:05+01:00</published>
        <updated>2011-11-10T10:15:05+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/234</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;n</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/234"><![CDATA[<P>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <IMG src="http://basementrejects.com/wp-content/uploads/2011/09/lion-king-land.jpg">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</P>
<P>Z-R:حس عمیق نوستالژی:دیدن دوباره ی شیرشاه در باکس آفیس</P>
<P>از همان لحظات آغازین فیلم، زمانی که خورشید طلوع می کند و ما آوای همسرایی آفریقائیان را می شنویم، ” <SPAN style="COLOR: #993300"><STRONG>شیر شاه</STRONG></SPAN>” تمام حواس بینندگان را معطوف به خود می کند. این فیلم، با داستانی که ترکیبی است از افسانه های قدیمی و تراژدی های یونانی، لایه های زیرین و نهفته ای دارد که بسیاری از انیمیشنهای بلند <STRONG>دیزنی</STRONG> فاقد آن هستند. استودیوی دیزنی پیش از این هم ” مرگ والدین” را دستمایه ی کارهایش کرده بود، اما نه به آن صورت که در “شیر شاه” دیده می شود. در این فیلم ما با دنیایی از حوادث حقیقی سر و کار داریم، یعنی همان چیزی که پایه و بنیان بسیاری از افسانه های کودکان است و در عین حال ، این همان چیزی است که تفاوت اصلی “شیرشاه” را با سایر فیلمهای دیزنی رقم می زند. در سکانس آغازین، ما شاهد فراخوانده شدن تمام حیوانات به پای صخره ی بزرگ هستیم تا شاهزاده ی تازه متولد شده ، <STRONG>سیمباSimba</STRONG> ، به آنها معرفی شود. شاه ” <STRONG>موفاسا Mufasa</STRONG> “، پدر سیمبا، به او می آموزد که چگونه یک رهبر و یک فرمانده باشد.او همچنین برای “سیمبا” شرح می دهد که چرخه ی حیات شامل شیرهایی می شود که غزالها را می خورند و زمانی که این شیرها می میرند، جسدشان تبدیل به غذایی برای علفها می شود و علفها ، به نوبه خود خوراک غزالها می شوند. چیزی که ” سیمبا” هنوز نیاموخته است این است که در این بین، موجوداتی هم هستند که به دلیل دیگری بجز “غذا” دست به قتل دیگر موجودات می زنند و این، دقیقا همان شیوه ایست که عموی فریبکار ” سیمبا” ، یعنی ” <STRONG>اسکار Scar</STRONG> ” در پیش گرفته است. او برادر زاده ی کوچک خود را به چشم مانعی برای رسیدن خود به تاج و تخت می بیند. در توطئه ای برای قتل ” سیمبا”، عمویش ” اسکار” او را ترغیب می کند تا به ” قبرستان فیلها” که مکان ممنوعه ای است برود. در ” قبرستان فیلها” ، کفتارها که دوستان صمیمی ” اسکار” هستند به کمین سیمبا نشسته اند. و در کشاکش این توطئه، تراژدی بزرگ اتفاق می افتد. شاه “موفاسا” کشته می شود و عمو، برادرزاده را قانع می کند که دلیل اصلی مرگ پدرش بوده است. دیزنی، پیش از این با مرگ مادر “<STRONG>بامبی</STRONG>” قلبها را شکسته بود، اما اشک تماشاچیان با مرگ ” موفاسا” حقیقتا جاری شدند.” سیمبا” آواره ی دشت و بیابان می شود و در آنجا با دو دوست ناهمگن و خنده دارش یعنی ” <STRONG>تیمون</STRONG>” و ” <STRONG>پومبا</STRONG>” آشنا می شود . آنها زندگی بی دغدغه و شادی را شروع می کنند و سیمبا موفق می شود احساس گناهش را فراموش کند…</P>
<P><IMG style="WIDTH: 498px; HEIGHT: 323px" src="http://savannabiome.wikispaces.com/file/view/Mo-D-C-A-Ad-Walt-Disney-Animation-Lion-King.gif/33679169/Mo-D-C-A-Ad-Walt-Disney-Animation-Lion-King.gif" width=404 height=316></P>
<P>بخش بزرگی از جذابیت فیلم بر دوش شخصیتهای متعدد آن است. از جمله “<STRONG>زازو Zazu</STRONG> “( با صدای <STRONG>روان اتکینسون- مستر بین</STRONG>) ، پرنده ای که نقش مشاور ارشد ” موفاسا” و گاهی هم دایه ی ” سیمبا” را ایفا می کند. ” <STRONG>نالا</STRONG>” ، بهترین دوست ” سیمبا” و همسر آینده ی او، ” <STRONG>رافیکی</STRONG>” میمون دانای پیر، و بالاخره ” <STRONG>سارابی</STRONG>“، مادر سیمبا که با بزرگواری سختیهای زندگی تحت سلطه ی ” اسکار” را تحمل می کند.&nbsp; تمام این شخصیتها از طریق یک متحرکسازی خارق العاده ، شخصیت و زندگی باورپذیری یافته اند. به شیوه ی راه رفتن ” اسکار” دقت کنید: او در حقیقت راه نمی رود، بلکه در هماهنگی کاملی با شخصیت فریبکارش مانند یک مار می خرد. شیوه ی گام برداشتن ” اسکار” در تضاد کاملی با روش راه رفتن ” موفاسا” قرار دارد : گامهایی بلند و موزون که رهبری و قدرت او را به رخ می کشند. یکی از دلایلی که بیننده از دیدن کفتارها احساس ناراحتی می کند نیز، شیوه ی راه رفتن آنهاست. گامهای کوتاه، جهشهای ناگهانی و حرکات غیرمنتظره ی آنها این حس را به ما منتقل می کنند که گویی هر لحظه باید انتظار حمله ای را از سوی آنها داشته باشیم. صحنه ی رمیدن گاوهای وحشی، چنان قوی و حقیقی کار شده است که مانند کابوسی وحشت آور جلوه می کند و صحنه ی نبرد ما بین شیرها نیز به یک صحنه ی مستند بیشتر شبیه است تا یک نبرد انیمیشنی</P>
<P>کارگردانان فیلم، ” <STRONG>راجر الرز</STRONG>” و ” <STRONG>راب منکوف</STRONG>” Roger Allers and Rob Minkoff ، با الهام از آثار ” <STRONG>شکسپیر</STRONG>” توانسته اند توازنی کامل و بی عیب و نقص را مابین کمدی و تراژدی برقرار کنند.بدون تردید ساختن فیلمی در مورد قتل یک پادشاه، و ترکیب آن با مشکلات نفخ معده ی یک گراز! مهارت و استعداد بالایی را طلب می کند. در کنار تحسین فراوانی که کار بی نظیر گروه انیماتورهای جوان این فیلم برانگیخت، ماحصل همکاری دو استعداد دیگر یعنی ” <STRONG>هانس زیمر </STRONG>Hans Zimmer ” و ” <STRONG>التون جان</STRONG> Elton John ” توانست اسکاری را برای ترانه ی ” امشب میتوانی عشق را احساس کنی؟&nbsp; Can You Feel the Love Tonight ” به ارمغان بیاورد. ترانه های دیگر فیلم یعنی ” چرخه ی حیات Circle of Life ” و ” هاکونا ماتاتا Hakuna Matata ” نیز نامزد دریافت اسکار شدند ( در سال ۱۹۹۴ هنوز اسکار مستقلی برای بهترین فیلم انیمیشن بلند در نظر گرفته نشده بود) هریک از این ترانه ها، لحظه های درخشان و احساسات عمیقی را برای فیلم رقم زدند.</P>
<P>با نمایش نسخه ی ۳D شده ی فیلم، و فتح دوباره ی گیشه توسط آن، جذابیتهای عمیق فیلم پس از ۱۷ سال بار دیگر رونمایی شدند.والدین، نسل جدیدی از تماشاچیان را با خود به تماشای این اثر کلاسیک مدرن می برند.حرف اصلی را در موفقیت دوباره ی این فیلم، ” کیفیت” آن می زند. وقتی که شما در حال تعریف کردن داستانی هستید و تنها مخاطب داستان خود را کودکان نمی دانید، میتوانید به ساخته شدن یک ” فیلم خانوادگی” امیدوار باشید. از سوی دیگر، ” شیر شاه” ثابت می کند که فیلمهای انیمیشن می توانند راه مطمئنی برای به تصویر کشیدن تراژدیهای عمیق باشند. خانواده هایی در زمان نمایش ” بامبی” برآشفتند و بر علیه آن برخاستند، چرا که فکر می کردند کودکانشان با دیدن صحنه هایی چون صحنه مرگ مادر بامبی دچار آسیب روحی خواهند شد. همان کودکان&nbsp; بعدها به فرزندانشان اجازه دادند تا به تماشای تراژدی مرگ ” موفاسا” بنشینند. نمیخواهم بگویم که یک فیلم به تنهایی توانسته است چنین تغییری را در دیدگاهها ایجاد کند، اما به هر حال این ایده ایست که میتوان عمیقتر به آن اندیشید. کودکان بسیار قوی تر از آن چیزی هستند که ما فکر می کنیم، کافی است به “سیمبا” نگاه کنید.</P>
<P><STRONG>مترجم : مهبد بذرافشان</STRONG></P>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>کمپانی افسانه ها</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/232"/>
        <published>2011-06-30T04:53:37+01:00</published>
        <updated>2011-06-30T04:53:37+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/232</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>

&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Z-R:دیزنی دیزنی بازهم والت دیزنی انیمیشن پیچیده از کارهای بسیار عالی والت دیزنی است اما شاهکاری در نوع خودش نیست از لحاظ داستان و شخصیت پردازی برگ برنده ای نداره اما از لحاظ تکنیک معرکه است!!!ژانر
 : انیمیشن، ماجرایی، طنز 
کارگردان
 : Byron Howard, Nathan Greno
نویسنده : Dan                   Fogelman , Jacob Grimm 

فروش
 افتتاحیه : 69 
میلیون دلار
ناشر:
 والت دیزنی 
تاریخ
 اکران : 24November , 
2010   
زمان
 فیلم : 100 دقیقه </summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/232"><![CDATA[
<font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2">
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img style="cursor: -moz-zoom-out; width: 437px; height: 648px;" alt="http://thedisneydrivenlife.com/wp-content/uploads/2010/12/tangled.jpg" src="http://thedisneydrivenlife.com/wp-content/uploads/2010/12/tangled.jpg"><br><br><br>Z-R:دیزنی دیزنی بازهم والت دیزنی انیمیشن پیچیده از کارهای بسیار عالی والت دیزنی است اما شاهکاری در نوع خودش نیست <br>از لحاظ داستان و شخصیت پردازی برگ برنده ای نداره اما از لحاظ تکنیک معرکه است!!!<br><br></font><p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">ژانر
 : </font></font></font></span></font><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">انیمیشن، ماجرایی، طنز</font></font></font></p><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2"><span style="font-size: small; color: rgb(0, 0, 0);"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"> </font></font></font></span></font>
<p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">کارگردان
 : </font></font></font></span></font><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">Byron Howard, Nathan Greno</font></font></font></p>
<p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">نویسنده :</font></font></font></span></font></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"> </font></font></font><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">Dan                   Fogelman </font></font></font><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">, Jacob Grimm </font></font></font></font></p>

<p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">فروش
 افتتاحیه<strong> : </strong>69 
میلیون دلار</font></font></font></span></font></p>
<p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">ناشر:
 </font></font></font></span></font><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">والت دیزنی </font></font></font></p>
<p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">تاریخ
 اکران : </font></font></font></span><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">24November , 
2010</font></font></font><span style="unicode-bidi: embed; direction: ltr;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"> </font></font></font></span></font><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"> <span style="font-size: small;"> </span></font></font></font></p>
<p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">زمان
 فیلم<strong> : </strong></font></font></font></span></font><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">100 دقیقه<span style="font-size: small;"> </span></font></font></font></p>
<p style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">زبان
 :<strong> </strong>انگلیسی</font></font></font></span></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small; color: rgb(0, 0, 0);"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">درجه
 سنی :<strong> </strong></font></font></font></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">PG</font></font></font></span><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"><strong>
 </strong></font></font></font></span></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"><strong> خلاصه داستان : </strong></font></font></font></p>

<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="display: inline-block; width: 100%;" id="Label2"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">راپونزل،
 شاهزاده ای است که در دوران بچگی دزدیده شده و در قصری زندانی شده. او پس 
از ملاقات دزدی تحت تعقیب نقشه فرار از قصر را میکشد و ..</font></font></font></span></font><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"> </font></font></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"><strong>صدا پیشگان :</strong></font></font></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">Mandy Moore</font></font></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">Zachary Levi</font></font></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">Donna Murphy</font></font></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">Ron Perlman</font></font></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">M.C. Gainey</font></font></font></p>
<p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">فیلم "ژولیده" محصول کمپانی والت 
دیزنی، یکی از سرگرم کننده ترین و جالب ترین افسانه هایی است که در غالب 
داستان هایی با موضوع موی بلند تاکنون گفته شده است.&nbsp; زمانی که تحت تعقیب 
ترین،&nbsp; ماهر ترین&nbsp; و البته جذاب ترین سارق مجموعه سرزمین های پادشاه در 
قصری مرموز مخفی می شود، توسط دختری زیبا با موهایی جادویی با طول تقریبی 
70 فوت به اسم راپونزل دستگیر می شود. راپونزل که سالهاست در این قصر حبس 
شده و اجازه خروج از قصر را نداشته ، به دنبال راهی برای فرار از این قصر 
مرموز می باشد. او با فلین، این دزد جذاب و خوش قیافه،&nbsp; قرار دادی برای 
فرار از قصر می بندد که این دو نفر با هم و به اتفاق یک اسب پلیس قهرمان، 
یک آفتاب پرست بسیار غیرتی! که دوست دوران بچکی راپونزل نیز هست و با وجود 
یک دسته مزدوران خشن و دائم المست باعث ایجاد داستانی بسیار هیجان انگیز و 
سراسر طنز و اکشن می شود.</font></font></font></span></font></p><p style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">چند سال پیش شرکت والت دیزنی شروع به 
انتشار مجموعه ای از کارتون های کلاسیک خود با کیفیت بالا و بر روی دیسک 
بلو ری کرد.&nbsp; این یک فرصت اسنثنائی برای من بود تا بتوانم با برخی از 
بهترین کارتون های کلاسیک مانند زیبای خفته، پینوکیوو سفید برفی بیشتر آشنا
 شوم. با نگاهی مجدد و اینبار عمیق تر به این کارتون ها من متوجه شدم که 
این کارتون ها علاوه بر آنکه انیمیشن های بسیار زیبا و خوش ساختی بودند، به
 هیچ عنوان طراوت و تازگی خود را&nbsp; حتی پس از گذشت سالها از دست نداده اند. 
با توجه به این امر، ساخت مجدد&nbsp; فیلمی با محوریت پرنسس ها مانند کلاسیک 
هایی همچون زیبای خفته و سفید برفی و ولی اینبار در غالبی مدرن تر نه تنها 
جذابیت خود را کم نکرده، بلکه باعث ایجاد فیلمی بسیار زیبا و سرگرم کننده 
شده است. فیلم "ژولیده" دیزنی ، فیلمی با محوریت داستانی یک&nbsp; پرنسس ، اثری 
شایسه همچون فیلم های کلاسیک و قدیمی دیزنی است&nbsp; که می تواند جزو بهترین 
فیلم های سال 2010 جای بگیرد.</font></font></font></span></font></p><p style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img style="cursor: -moz-zoom-in;" alt="http://images.hellokids.com/_uploads/_tiny_galerie/20110103/rapunzel-long-hair_whz.jpg" src="http://images.hellokids.com/_uploads/_tiny_galerie/20110103/rapunzel-long-hair_whz.jpg" width="420" height="543"></font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">ژولیده&nbsp; داستان 
کلاسیک راپونزل (اثر برادران گریم) را بیان می کند. در فیلم، راپونزل (با 
صدای مندی مور) یک پرنسس است که بعد از مدت کوتاهی از تولدش به دلیل موی 
جادویی اش دزدیده می شود. مادر گاتل (کسی که راپونزل را دزدیده) او را 
همانند دختر خودش بزرگ می کند و از قدرت جادویی موجود در موهای راپونزل 
برای جوان نگه داشتن خود استفاده میکند.&nbsp; راپونزل اجازه ترک کردن قصر مادر 
گاتل را ندارد. تنها دوست راپونزل آفتاب پرستی است به اسم پاسکال است . با 
گذشت زمان و بزرگ شدن تدریجی راپونزل او بیشتر و بیشتر مشتاق این می شود تا
 با دنیای خارج از قصر ارتباط برفرار کند و با آن آشنا شود . روزی از 
روزها، راپونزل با دزدی به نام فلین ریدر (با صدای زاخاری لوی) آشنا می شود
 و از اینجاست که ماجرا جویی راپونزل شروع می شود.</font></font></font></span></font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: small;"><font style="font-size: 15pt;" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131">من خودم به شخصه علاقه زیادی به فیلم 
های موزیکال ندارم اما در این فیلم استثناٌ من شاهد قطعات بسیار زیبایی 
بودم که به جای آنکه فیلم را قطع کنند یا اصطلاحا از حرکت باز دارند کاملا 
جزء و تنه ای از فیلم را شامل میشوند.اما جدا از صحنه های زیبای رقص و آواز
 فیلم، بدون شک بهترین ویژگی فیلم کمدی آن می باشد که تعداد آنها هم اصلا 
کم نیستند. صحنه های طنز فیلم با دیدار 2 فرد نا متجانس و کاملا متفاوت 
یعنی راپونزل و فلین و با شعر جالب آنها در مورد رویاهایشان شروع می شود و 
به همین ترتیب ادامه پیدا می کند. تعدادی از صحنه های خنده دار این انیمیشن
 هم به پاسکال، یعنی همان دوست آفتاب پرست غیرتی راپونزل اختصاص یافته . 
آخرین قسمت&nbsp; و یکی از بهترین های تشکیل دهنده کمدی فیلم،&nbsp; رابطه و شیمی 
موجود بین فلین و ماکسیموس (اسب)&nbsp; می باشد که لحظات شاد و زیبایی را با هم 
در فیلم به وجود آورده اند. یکی از مهم ترین نکاتی که در مورد این فیلم 
باید به آن اشاره کنم این است که این فیلم در غالب 3D به نمایش در می آید و
 انصافا یکی از بهترین فیلم های 3D است که تاکنون دیده ام و به راحتی با 
کیفیت سه بعدی انیمیشن داستان اسباب بازی 3، محصول کمپانی پیکسار برابری می
 کند.&nbsp; واقعا چه کسی می توانست حدس بزند که انیمیشنی از کمپانی دیزنی در 
مورد یک پرنسس بتواند یکی از بهترین انیمیشن های سال باشد؟!</font></font></font></span></font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"><em><span style="font-size: small;">مترجم:مهدی افشارها</span></em></font></font></font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><br></font><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"><em><span style="font-size: small;"></span></em></font></font></font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-size: 15pt;" size="2" color="#010101"><font style="font-size: 8pt;" color="#010101"><font color="#313131"><em><span style="font-size: small;">Z-R<font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">:</font><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">متاسفانه از زیبایی های انیمیشن دیزنی صداگذاریش هستش که به لطف دوبله ی داغون کشور عزیزمون کلا داغون شده</font></span></em></font></font></font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2">و همچنین ترمجمه ی tangled به صورت گیسوکمند جدا این مترجم ها چه فکری با خودشون میکنن</font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><br></font></p><p style="text-align: right; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2">تصاویر در ادامه مطلب</font><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2"><br></font></p>

]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>U must feel</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/229"/>
        <published>2011-06-29T13:12:58+01:00</published>
        <updated>2011-06-29T13:12:58+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/229</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>&amp;nbsp;Z-R:در جنگل‌های بارانی برزیل، جوجه طوطی آبی‌رنگی به همراه گروه زیادی از
پرندگان زیبای بومی آمازون دزدیده می‌شود و برای قاچاق، از برزیل خارج
می‌گردد. حین انتقال پرندگان، جعبه‌ی حاوی جوجه‌ی کوچک در ایالت پربرف
مینسوتا از کامیون بیرون می‌افتد و دختر کوچکی به نام لیندا آن را پیدا
می‌کند. ۱۵ سال بعد، لیندا (با صدا پیشگی لزلی مان) و طوطی که اسمش حالا
شده بلو (جس آیزنبرگ) در کنار هم زندگی دوستانه و شادی دارند و روزها را
در کتابفروشی لیندا می‌گذرانند. یک روز سر و کله‌ی دکتر پرنده‌شناسی به
ن</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/229"><![CDATA[&nbsp;<img alt="http://0.tqn.com/d/movies/1/7/H/J/X/rio-photo-carlos-saldanha.jpg" src="http://0.tqn.com/d/movies/1/7/H/J/X/rio-photo-carlos-saldanha.jpg"><br><font size="2"><br><br>Z-R:در جنگل‌های بارانی برزیل، جوجه طوطی آبی‌رنگی به همراه گروه زیادی از
پرندگان زیبای بومی آمازون دزدیده می‌شود و برای قاچاق، از برزیل خارج
می‌گردد. حین انتقال پرندگان، جعبه‌ی حاوی جوجه‌ی کوچک در ایالت پربرف
مینسوتا از کامیون بیرون می‌افتد و دختر کوچکی به نام لیندا آن را پیدا
می‌کند. ۱۵ سال بعد، لیندا (با صدا پیشگی لزلی مان) و طوطی که اسمش حالا
شده بلو (جس آیزنبرگ) در کنار هم زندگی دوستانه و شادی دارند و روزها را
در کتابفروشی لیندا می‌گذرانند. یک روز سر و کله‌ی دکتر پرنده‌شناسی به
نام تولیو (رودریگو سانتورو) پیدا می‌شود و به لیندا می‌گوید بلو آخرین
پرنده‌ی مذکر گونه‌ی خودش است و باید برای نجات نسلشان به ریودوژانیرو
برگردانده شود تا به خوبی و خوشی با جفت خود، جووِل (آن هاتاوی) آشنا
گردد. لیندا و تولیو، بلو را با خود به ریودوژانیرو می‌برند، آن هم یک روز
مانده به کارناوال بزرگ. اما بر خلاف انتظار<br><br>انیمیشن "ریو" محصول استودیوی فاکس قرن بیستم نخستین انیمیشنی است که در سال ۲۰۱۱ صدرنشین جدول فروش اکران جهانی شد.&nbsp;<br>
به گزارش خبرنگار مهر، به نقل از هالیوود ریپورتر انیمیشن "ریو" که این
هفته در ۶۱۲/۱۱ سالن سینمای ۷۲ کشور اکران شده، در نخستین هفته اکران خود
۵۵ میلیون دلار فروخت و به صدر جدول فروش رسید.<br>این رقم نزدیک به دو برابر فروش فیلم دوم جدول اکران جهانی است. پل هانه
من مدیر بخش بین‌الملل استودیوی فاکس در این باره گفت: این یک شروع
فوق‌العاده برای فیلمی تازه در اکران جهانی است. ضمن آنکه نقدهای مثبتی هم
روی این فیلم نوشته شده است. علاوه بر آن تعطیلات مدارس در اغلب کشورهای
اروپایی ظرف هفته‌های آینده آغاز می‌شود و این امر می‌تواند بر میزان فروش
فیلم در هفته‌های آینده هم تاثیر مثبتی بگذارد.<br><br><br></font>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img style="cursor: -moz-zoom-in;" alt="http://usmoviereview.com/wp-content/uploads/2011/03/Rio-poster-animation-movie-2011.jpg" src="http://usmoviereview.com/wp-content/uploads/2011/03/Rio-poster-animation-movie-2011.jpg" width="334" height="543"><br><font size="2"><br><br>"ریو" یک انیمیشن رایانه‌ای سه بعدی است که سازندگان مجموعه انیمیشن
سینمایی موفق "عصر یخ" آن را تولید کرده‌اند. کارگردانی فیلم را کارلوس
سالدانها بر عهده داشته است. بازیگرانی چون جسی آیزنبرگ، آن هاتاوی و جورج
لوپز در این فیلم به صداپیشگی پرداخته‌اند.<br>به گزارش استودیوی فاکس "ریو" تقریبا در هر کشوری که به نمایش درآمده رتبه اول جدول فروش را به دست آورده است.<br><br></font>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>کنگ فو بازبان انیمیشن</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/228"/>
        <published>2011-06-19T10:39:17+01:00</published>
        <updated>2011-06-19T10:39:17+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/228</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>Z-R: با سلام به علت درگیری های متعدد آپ نبودیم و پس از مدت ها چندتا مطلبی رو میتونه برای شما مفید باشه در وبلاگ میذاریم” کونگ فو پاندا ۲”
دقیقا همان چیز، یا حتی فراتر از چیزی است که شما می توانید انتظارش را
داشته باشید. متحرک سازیها فوق العاده هستند، داستان بسیار تاثیرگذار تر
از قسمت اول است ، و انرژی بی حد و مرزی در فیلم موج می زند. من تا سرحد
ممکن از فیلم لذت بردم و کاملا تحت تاثیر نسخه ۳D فیلم واقع شدم. نسخه ی
معمولی فیلم بر روی پرده ی عریض نیز به همان خوبی بود، اما مهم نیست!
هالیوود در</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/228"><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img class="aligncenter" src="http://todayanimationpix.blog.com/files/2011/06/a20791812ffa63a0fd3213_m.jpg" alt="" width="480" height="314"></p><br><font size="2"><br>Z-R: با سلام به علت درگیری های متعدد آپ نبودیم و پس از مدت ها چندتا مطلبی رو میتونه برای شما مفید باشه در وبلاگ میذاریم<br></font><p><font size="2"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">” <strong>کونگ فو پاندا ۲</strong>”</span>
دقیقا همان چیز، یا حتی فراتر از چیزی است که شما می توانید انتظارش را
داشته باشید. متحرک سازیها فوق العاده هستند، داستان بسیار تاثیرگذار تر
از قسمت اول است ، و انرژی بی حد و مرزی در فیلم موج می زند. من تا سرحد
ممکن از فیلم لذت بردم و کاملا تحت تاثیر نسخه ۳D فیلم واقع شدم. نسخه ی
معمولی فیلم بر روی پرده ی عریض نیز به همان خوبی بود، اما مهم نیست!
هالیوود در شستشوی مغزی ما در القای این تفکر که تکنولوژی ۳D ، نه یک
پدیده ی آزار دهنده، بلکه یک دستاورد عظیم است، کاملا موفق عمل کرده است.
بهترین نکته در مورد ” کونگ فو پاندا ۲″ این است که این فیلم، یک نسخه ی
سرسری، اجباری و رنگ و لعاب داده شده از همان فیلم قبلی نیست، بلکه یک
نسخه ی تازه و بلند پروازانه است. کمترین نکته ای که در مورد فیلم جدید می
توان در نظر گرفت این است که بالاخره این راز بزرگ که چگونه یک غاز می
تواند پدر یک خرس پاندا باشد گشوده می شود. بعلاوه اینکه تک تک کاراکترهای
فیلم – تا آنجایی که من بخاطر می آورم- شخصیتهای کاملا متفاوت و خاصی را
ارائه می دهند.</font></p>
<p><font size="2">با آغاز شدن فیلم، و وارد شدن ما به قلمروی اسرار آمیز و باستانی کشور چین، ما در میابیم که “<strong>پو Po</strong>
” ، که در قسمت اول توانسته بود به لقب ” جنگجوی اژدها” نائل شود، همچنان
رهبر دسته ی پنج نفره ی خشمگین است. دسته ای قدرتمند شامل ” <strong>تایگرس Tigress</strong> ( ماده ببر)، <strong>مانتیسMantis</strong> ( ملخ) ، <strong>مانکی Monkey</strong>( میمون) ، <strong>وایپر Viper</strong>( افعی) و <strong>کرین Crane</strong>(
درنا) که از این میان، ” تایگرس” قوی ترین و خطرناک ترین عضو و ” مانتیس”
مرموز ترین عضو دسته هستند. خطر بزرگی در راه است. امپراطوری با خطر تسخیر
شدن توسط ” <strong>لرد شن Lord Shen</strong> ” ، طاووس اهریمنی
روبروست. او دشمنی خطرناک و نابکار است که قادر است پرهای دمش که مانند
چاقوهای برنده و کشنده ای هستند را به اطراف پرتاب کند.به تدریج مشخص می
شود که معمای اصل و نسب “پو” ، به نوعی در ارتباط با ” لرد شن” است. او به
طرز بیمارگونه ای از پانداها در هراس است، چرا که یک پیشگو او را از
پانداها بر حذر داشته است. هر چه که داستان پیش می رود، پو در میابد که
سرنوشت او و ” لرد شن” بیش از آنچه که او فکر می کرده است به هم گره خورده
است.</font></p>
<p><font size="2">“کونگ فو پاندا ۲″ فیلمی از استودیو دریم ورکز است. استودیویی که همه
می دانیم در رقابتی دائمی با پیکسار قرار دارد و اهدافی جاه طلبانه و بزرگ
را تعقیب می کند. فیلم به راحتی از تمام انیمیشنهای مشابه با داستانی در
رابطه با حیوانات کوچولوی بامزه جلو می زند و باید بگویم که جلوه های ویژه
و فیلم برداری سه بعدی، تنها بخشی از مزایا و برتریهای این فیلم نسبت به
موارد مشابه هستند.کارگردان فیلم، <strong>جنیفر یو نلسون Jennifer Yuh Nelson</strong>
، مرزهای متحرکسازی و انیمیشن را با طراحی حرکات شخصیتهای فیلم، بسیار
فراتر از آنچه که تا کنون دیده اید به جلو برده است و صحنه های تخیلی و
فرا واقعی فیلم نیز بسیار زیبا از کار درآمده اند.</font></p>
<p><font size="2">تمرینات مستمر و پیوسته ی “صدا” ،این روزها جزء جدایی ناپذیر و مهمی از
لیست کارهایی هستند که هر هنرپیشه ای باید انجام دهد و این مسئله، بخصوص
برای بازیگرانی که صدای شاخصی دارند، نوعی درخواست و مطالبه ی دائمی ( از
سوی استودیو های انیمیشن) ایجاد می کند.از بین استعداد هایی که در ” کونگ
فو پاندا ۲″ به صدا پیشگی پرداخته اند، “<strong>داستین هافمن</strong>” با بازی در نقش یک مربی بنام ” <strong>شیفو Shifu</strong>
” بسیار موفق ظاهر می شود. او ( هافمن) هرچه که مسن تر می شود، به استادی
و مهارت بیشتری در زمان بندی و انعطاف پذیری در اجرای طنز دست میابد. این
یک هدیه الهی است.</font></p>
<p><font size="2">در پایان بی مناسبت نیست که به نکته ای خاص اشاره شود. با توجه به
روابط بین “پو” و ” تایگرس”، و با توجه به اینکه به نظر می رسد که ”
تایگرس” جای خاصی در قلب “پو” دارد، بعید به نظر نمی رسد که در احتمالا در
قسمت سوم ” کونگ فو پاندا” این روابط گرمای بیشتری پیدا کند و منجر به نوع
خاصی از جفتگیری فرا گونه ای شود!</font></p>

<p><font size="2"><strong style="font-weight: normal;">(</strong><strong style="font-weight: normal;">مترجم: مهبد بذرافشان)</strong><strong style="font-weight: normal;">http://rogerebert.suntimes.com</strong></font></p><br><p style="text-align: center;"><img style="width: 487px; height: 220px;" class="aligncenter" src="http://todayanimationpix.blog.com/files/2011/06/a20791812ffa42bc435f1c_m.jpg" alt=""></p><font size="2"><br>اگر از طرفداران انیمیشن هستید این انیمیشن گزینه ی خوبی برای دیدن میتونه باشه با توجه به زیبایی و موفقیت های قسمت اول آن<br><br></font><p style="text-align: center;"><img class="aligncenter" src="http://todayanimationpix.blog.com/files/2011/06/a20791812ffa5ea0e02328_m.jpg" alt="" width="480" height="315"></p><br>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>اسکار معمولی تر از همیشه</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/227"/>
        <published>2011-03-03T05:18:23+01:00</published>
        <updated>2011-03-03T05:18:23+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/227</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>Z-R:گزارش تصویری اسکار امسالتصاویر در ادامه مطلب</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/227"><![CDATA[<img alt="http://cdn.babble.com/famecrawler/wp-content/uploads/2011/02/2011-oscars-james-franco-anne-hathaway2.jpg" src="http://cdn.babble.com/famecrawler/wp-content/uploads/2011/02/2011-oscars-james-franco-anne-hathaway2.jpg"><br><br><br>Z-R:گزارش تصویری اسکار امسال<br><br><img style="width: 542px; height: 232px;" alt="http://gozamos.com/wp-content/uploads/2011/01/oscars.jpg" src="http://gozamos.com/wp-content/uploads/2011/01/oscars.jpg"><br><br><br>تصاویر در ادامه مطلب<br><br>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>لذت فرش قرمز</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/225"/>
        <published>2011-01-27T10:24:13+01:00</published>
        <updated>2011-01-27T10:24:13+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/225</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>Z-R:یک سال جدید و گلدن گلوب و اسکار, این دو جشنواره ی سینمایی از معتبرترین هان و برنده شدن اسکار یعنی گارانتی برای فروش بالا نامزدهای بهترین فیلم درام :
قوی سیاه Black Swan: فیلم درخشان و تحسین شده‌ی «دارن آرنوفسکی» در
واپسین‌ روزهای سال ۲۰۱۰، نفس همه‌ی بینندگانش را گرفته. آن‌هم با درخشش
غیرقابل وصف «ناتالی پورتمن».
جنگجو (The Fighter): فیلمی که ستاره‌هایش «مارک والبرگ»، «کریستین
بِیل» و «ایمی آدامز» هستند و «دیوید اُ راسل» کارگردانش. داستان فیلم،
درباره‌ی سال‌های ابتدایی ورود بوکسور ایرلن</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/225"><![CDATA[<font size="2"><br></font><p style="text-align: center;"><img original="http://www.1pezeshk.com/cip/pictures/be43f418a7cb9815657c8d536dd70dc6.jpg" class="aligncenter" src="http://www.1pezeshk.com/cip/pictures/be43f418a7cb9815657c8d536dd70dc6.jpg" alt=""></p><br><font size="2"><br>Z-R:یک سال جدید و گلدن گلوب و اسکار, این دو جشنواره ی سینمایی از معتبرترین هان و برنده شدن اسکار یعنی گارانتی برای فروش بالا <br><br></font><p><font size="2">نامزدهای <strong>بهترین فیلم درام</strong> :</font></p>
<p><font size="2">قوی سیاه Black Swan: فیلم درخشان و تحسین شده‌ی «دارن آرنوفسکی» در
واپسین‌ روزهای سال ۲۰۱۰، نفس همه‌ی بینندگانش را گرفته. آن‌هم با درخشش
غیرقابل وصف «ناتالی پورتمن».</font></p>
<p><font size="2">جنگجو (The Fighter): فیلمی که ستاره‌هایش «مارک والبرگ»، «کریستین
بِیل» و «ایمی آدامز» هستند و «دیوید اُ راسل» کارگردانش. داستان فیلم،
درباره‌ی سال‌های ابتدایی ورود بوکسور ایرلندی، «میکی وارد»، به دنیای
ورزش است.</font></p>
<p><font size="2">تلقین (Inception): به نظر می‌رسد واژه‌ی تلقین، با توجه به داستان
فیلم، کلمه‌ای بهتر از سرآغاز باشد. خب، درباره‌ی این فیلم و شاهکار نولان
می‌توان تا سال‌ها نوشت. باور دارم معنای واقعیت و خیال، یک مرز یافته.
قبل از تماشای این فیلم و بعد از آن. این فیلم بالاترین امتیاز را از دید
رأی‌دهندگان آی‌ام‌دی‌بی، بین نامزدهای این بخش کسب کرده‌است؛ امتیاز
کمیاب ۹!</font></p>
<p><font size="2">سخنرانی پادشاه (The King’s Speech): این فیلم، محصول انگلستان و
استرالیا است و «تام هوپر» آن را ساخته. داستان فیلم درباره‌ی لکنت شاه
جرج ششم است.</font></p>
<p><font size="2">شبکه‌ی اجتماعی (The Social Network): فینچر از مرد سال تایم، «مارک
زوکربرگ» گفته و این‌که قیمت داشتن ۵۰۰میلیون دوست، داشتن چندتایی دشمن
است. این فیلم از روی کتاب «بن مِزریچ» ساخته‌شده.</font></p><font size="2">
<font size="3">از میان این فیلم‌ها، <strong>شبکه اجتماعی</strong>، بهترین فیلم شد</font><br><strong><br>دیوید فینچر</strong> به خاطر کارگردانی این فیلم، بهترین
کارگردان فیلم‌های درام انتخاب شد و آرون سورکین، فیلمنامه‌نویس شبکه
اجتماعی، هم به عنوان بهترین فیلمنامه‌نویس برگزیده شد.<br><br></font><img alt="http://blog.zap2it.com/pop2it/colin-firth-natalie-portman-golden-globes.jpg" src="http://blog.zap2it.com/pop2it/colin-firth-natalie-portman-golden-globes.jpg"><br><p><font size="2"><strong>بهترین بازیگر زن در فیلم درام </strong></font></p>
<p><font size="2">هالی بری: برای بازی در فیلم «فِرانکی و آلیس» نامزد این بخش است. او
نقش زنی را که گرفتار بیماری دوشخصیتی است، بازی می‌کند. هالی بری برای
فیلم Monster’s Ball جایزه‌ی اسکار گرفت و برای بازی در فیلم «زن گربه‌ای»
نقدهای منفی زیادی دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۰ برای بازی در فیلم
تلویزیونی «مصاحبه با دوروتی دندریج» گلدن‌گلوب گرفته‌است. «دوروتی
دندریج» نخستین زن آمریکایی- آفریقایی بود که نامزد جایزه‌ی اسکار شد و
هال بری در نقش او بازی کرد.</font></p>
<p><font size="2">نیکول کیدمن: بعد از بازی در نقش بدون بُعد «کلودیا جنسن» در فیلم
موزیکال «نُه» و مدت اندکی پس از به‌دنیا آوردن دخترش، «ساندی رُز»، در
فیلم «لانه‌ی خرگوش» (Rabbit Hole) بازی کرد. فیلمی که درباره‌ی زندگی زوج
خوشبختی است که با مرگ فرزندشان، به تلخی می‌گراید. کیدمن می‌گوید بازی در
این فیلم برایش بسیار دشوار بود، چرا که مدت چندانی از تجربه‌ی بچه‌دار
شدنسش نمی‌گذشت. خود کیدمن برای نقش مقابلش، «آرون اکهارت» را پیشنهاد
داده‌است. او در حال حاضر، در نقش معشوقه‌ی «ارنست همینگوی» در فیلم
تلویزیونی «همینگوی و گلهورن» بازی می‌کند.</font></p>
<p><font size="2">جنیفر لورنس: او برای فیلم «استخوان زمستان» (Winter’s Bone) نامزد این
بخش است و داستان دختری است که سعی دارد خانواده‌اش را با وجود پدری درگیر
مواد مخدر، حفظ کند. او تنها ۲۰ سال دارد.</font></p>
<p><font size="2">ناتالی پورتمن: امسال از آن سال‌هایی است که معرفی نامزد در این بخش،
شبیه تعارف است. همه‌ی ما ایمان داریم این جایزه، مال ناتالی پورتمن است.
پورتمن برای بازی در فیلم «قوی سیاه» مشقات زیادی را تحمل کرده. او روزی ۸
ساعت تمرین‌های سخت باله انجام داده و ۹٫۱ کیلوگرم وزن کم کرده. پورتمن
می‌گوید شب‌هایی بوده که مطمئن بود برای بازی در این فیلم، خواهد مرد! در
برابر تمام این مشقات، بر بازی او تمجیدهایی نوشته‌شده که برای کمتر
بازیگری چنین اقبالی میسر است. او در حالی برای حضور در مراسم گلدن‌گلوب و
اسکار حاضر می‌شود که چند روز قبل خبر نامزدی‌اش با «بنجامین میلِپاید» که
در فیلم، نقش دیوید را بازی می‌کرد و بارداری‌اش، تایید شد.</font></p>
<p><font size="2">میشل ویلیامز: او هم برای بازی در «ولنتاین آبی» نامزد این بخش است. در
این فیلم صحنه‌ای وجود دارد که برای حفظ یا نگه داشتن آن، مجادلات زیادی
به‌وجود آمده. خود ویلیامز از این صحنه دفاع می‌کند. او در فیلم «هفته‌ی
من با مریلین»، نقش «مریلین مونرو» را بازی کرده و داستان فیلم درباره‌ی
اختلافات او و «سِر لارنس اولیویه» حین فیلمبرداری «شاهزاده و دختر نمایش»
است. ویلیامز، نامزد «هیث لجر» فقید بود و از او دختری به نام «ماتیلدا»
دارد.</font></p><font size="2">
از میان این نامزدها همانطور که تصورش می‌رفت، <strong>ناتالی پورتمن</strong> برگزیده شده و جایزه‌اش را دریافت کرد<br><br><strong>هترین بازیگر مرد در فیلم درام </strong></font>
<p><font size="2">جس آیزنبرگ: برای بازی در نقش مارک زوکربرگ در «شبکه‌ی اجتماعی» نامزد
شده‌است. این بازیگر ۲۷ ساله، حرفه‌ی بازیگری را از سال ۱۹۹۹ و با سریال
Get Real آغاز کرده‌است.</font></p>
<p><font size="2">کالین فرث: بازی او تا اینجای کار هم در «سخنرانی پادشاه» بسیار مورد
توجه واقع شده‌است. فرث ۵۰ ساله در دو سال اخیر با انتخاب‌های خوبش در این
فیلم و «یک مرد مجرد» نقدهای مثبت زیادی دریافت کرده‌است.</font></p>
<p><font size="2">جیمز فرانکو: با آن‌که این بازیگر ۳۲ ساله، بازیگری را از سال ۱۹۹۷
آغاز کرد، اما با بازی در نقش «هری آزبورن» در سری «مرد عنکبوتی» چهره‌ی
خود را به تماشاگران سینما شناساند. قرار بود او نقش پیتر پارکر را بگیرد
که نظر سازندگان فیلم، عوض شد. در فیلم تازه‌ی دنی بویل، او نقش «آرون
رالستن» را بازی می‌کند و برای همین نقش هم نامزد این بخش است. او قبلاً
برای بازی در فیلم تلویزیونی «جیمز دین»، گلدن‌گلوب را در سال ۲۰۰۲ از آن
خود کرده‌بود.</font></p>
<p><font size="2">ریان گوسلینگ: برای فیلم «ولنتاین آبی» ( Blue Valentine) نامزد این
بخش است. او برای بازی نقش مکمل در فیلم Half Nelson در سال ۲۰۰۷، نامزد
اسکار هم شده‌بود.</font></p>
<p><font size="2">مارک والبرگ: وقتی سال قبل در فیلم «استخوان‌های دوست‌داشتنی» ظاهر شد،
نقدهای منفی زیادی دریافت کرد. در عوض، پذیرفتن نقش سنگین یک بوکسور در
«جنگجو»، شرایطی کاملاً متفاوت برای او فراهم کرده‌است. برای فیلم
«جدامانده» نامزد اسکار هم شده‌است. او در نقش «مکس پین» هم در سال ۲۰۰۸
بازی کرده‌است.</font></p>
<p><font size="2">برنده گلدن گلوب، کسی نبود جز جناب <strong>کالین فرث</strong></font></p><font size="2"><br></font><p><font size="2"><strong>بهترین فیلم موزیکال یا کمدی </strong></font></p>
<p><font size="2">آلیس در سرزمین عجایب (Alice In Wonderland): پرفروش‌ترین فیلم ساخته‌ی
«تیم برتون»، می‌توانست خیلی بهتر از این باشد. بهرحال او برتون است و
همیشه می‌تواند بهترین کار را بکند. اما خبری از جنون برتونی در این فیلم
نیست. بهرحال، دنیال رنگی برداشت او از «لوییس کارول» نامزد این بخش است.</font></p>
<p><font size="2">برلِسک (Burlesque): فیلم‌های موزیکال معمولاً خیلی پیچیدگی دراماتیک و
تعریف کامل از کاراکترها ندارند.فیلم «استیو آنتین» هم جدا از این قاعده
نیست. در این فیلم، دو خواننده‌ی معروفة «کریستینا اگوئیلرا» و «شِر» حاضر
هستند و آن را پر از رقص و آواز کرده‌اند.</font></p>
<p><font size="2">حال بچه‌ها خوب است (the Kids Are All Right): «آنت بنینگ»، «جولین
مور» و «مارک روفالو» در فیلم «لیزا کولودنکو» بازی کرده‌اند. این کمدی
درباره‌ی جستجوی دو جوان برای برگرداندن پدر واقعیشان به زندگی
خانوادگیشان است.</font></p>
<p><font size="2">قرمز (Red): فیلم کمدی جنایی قرمز، با ستاره‌هایی مثل «هلن میرن»،
«مورگان فریمن»، «جان مالکوویچ» و «بروس ویلیس»، درباره‌ی جمع شدن گروه
قدیمی «جو متِسن» در برابر قاتلی حرفه‌ای است. کارگردان کار، «رابرت
شوِنکه» است</font></p>
<p><font size="2">توریست (The Tourist): فیلم تازه‌ی «جانی دپ» و «آنجلینا جولی» سر و
صدای زیادی به‌پا کرد و ستاره‌های فیلم، مدام تحت تعقیب دوربین‌های
پاپاراتزی‌ها بودند. جانی دپ می‌گوید از ترس آن‌که مبادا جنجال بیهوده‌ای
به‌پا شود، در پشت صحنه هرگز با جولی صحبت نمی‌کرد، در عوض خانواده‌های
این دو هنرپیشه با هم صمیمی شدند و خانواده‌ی دپ برای مدتی از خانواده‌ی
پیت در ملک شخصیشان پذیرایی کردند. با تمام سر و صداها، فیلم نمره‌ی متوسط
۶ را از آی‌ام‌دی‌بی گرفته. کارگردان فیلم «فلورین هنکل فن دانرسمارک» است.</font></p>
<p><font size="2">فیلم کمدی برنده گلدن گلوب،<strong> «حال بچه‌ها خوب است»</strong> شد.</font></p><p><font size="2"><strong><br></strong></font></p><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="http://robotceleb.com/wp-content/uploads/2010/12/2011-golden-globe-nominations-270x400.jpg" src="http://robotceleb.com/wp-content/uploads/2010/12/2011-golden-globe-nominations-270x400.jpg"></p><p><font size="2"><strong>بهترین بازیگر زن برای فیلم  کمدی یا موزیکال</strong></font></p>
<p><font size="2"><strong> </strong>آنت بنینگ: باور نادرست اما همه‌‌گیری وجود دارد که
آنت بنینگ، مدل لوگوی کمپانی کلمبیا بوده‌است. «راجر ایبرت» می‌گوید بنینگ
باور دارد که این حقیقت است. او سه بار نامزد اسکار شده، برای The
Grifters، «زیبایی آمریکایی» و «جولیا بودن» که در این دو مورد آخر، در
رقابت با «هیلاری سوانک» شکست خود و اسکارها به او رسید. او برای «جولیا
بودن» گلدن‌گلوب همین رشته را در سال ۲۰۰۵ دریافت کرده و جز این، ۶ بار
دیگر هم نامزد دریافت گلدن‌گلوب شده‌است. این بار برای «حال بچه‌ها خوب
اسا» در این بخش حضور دارد. از آن‌جایی که گویا علاوه بر رمان‌های
همینگوی، چهره‌ی آقای نویسنده هم مورد توجه واقع شده، بنینگ در حال بازی
در فیلم «همینگوی و فونتس» است. این فیلم را «اندی گارسیا» کارگردانی
می‌کند و در این نسخه، «آنتونی هاپکینز» در لباس نویسنده ظاهر می‌شود.
داستان درباره‌ی دوستی همینگوی و فونتاس است، کسی که از او نوشتن «پیرمرد
و دریا» را الهام گرفت.</font></p>
<p><font size="2">آن هاتاوی: او از فیلم «عشق و داروهای دیگر» برای این بخش انتخاب
شده‌است. مادر او نیز یک بازیگر تئاتر است. هاتاوی، قبلاً هم در مقابل
گیلنهال در «کوهستان بروکبک» ظاهر شده‌‌بود. الگوی بازیگری‌اش «مریل
استریپ» است. می‌گوید: «خیلی راحت گریه می‌کنم. همین یک دقیق پیش، وقتی
داشتم مقاله‌ای درباره‌ی «کیت وینسلت» می‌خواندم گریه کردم، چون فهمیدم
چقدر بزرگ است و چه راه درازی را باید طی کنم!» او برای بازی در نقش مکمل
فیلم «ریچل ازدواج می‌کند» نامزد جایزه‌ی اسکار شده و برای آن نقش، نامزد
گلدن‌گلوب هم شد. این دومین نامزدی او در جوایز گلدن‌گلوب است.</font></p>
<p><font size="2">آنجلینا جولی: برای فیلم «توریست» کاندید این رشته‌ی گلدن‌گلوب است.
پدر او «جان وُیت» بازیگری بود که جایزه‌ی اسکار را هم گرفته و خو جولی هم
در انستیتوی «لی استراسبرگ» برای بازیگری آموزش دید. قرار بود نقش السی در
«توریست» را «چارلیز ترون» بازی کند که در نهایت، این نقش به جولی رسید.
جولی با بازی در «سالت» به جمع بازیگران با دستمزد ۲۰میلیون دلار پیوست.
او با فعایت‌های بشردوستانه‌اش و پذیرش سرپرستی کودکانی از جاهای مختلف
دنیا، از خود چهره‌ی محبوبی میان مردم ساخته‌است. او در سال ۱۹۹۹ برای
بازی در Girl, Interrupted جایزه‌ی اسکار گرفت و برای «بچه‌ی اشتباهی» هم
در سال ۲۰۰۹ نامزد اسکار شد. او پیش‌تر ۳ بار برنده‌ی جایزه‌ی گلدن‌گلوب
بوده‌است، برای فیلم‌های تلویزیونی «جرج والاس» و «جیا» و Girl.
Interrupted. این نامزدی، در مجموع ششمین نامزدی او در گلدن‌گلوب است.</font></p>
<p><font size="2">جولین مور: او هم برای بازی در «حال بچه‌ها خوب است» در این بخش حضور
دارد. نام اصلی او «جولی آن اسمیت» است که بخاطر فراوانی این نام، با
ترکیب نام اول و دوم خود و نام میانی پدرش، با اسم کنونی فعالیت می‌کند.
معروف است که هر فیلمنامه‌ای را که به‌دستش می‌رسد، می‌خواند. او جزو
بازیگرانی است که در یک سال، برای بازی در نقش مکمل و نقش اصلی دو فیلم،
نامزد جایزه‌ی اسکار شد. در سال ۲۰۰۳، او برای بازی در نقش اصلی «دور از
بهشت» و برای بازی در نقش مکمل «ساعت‌ها» در این رشته‌ها انتخاب شد. این
اتفاق‌ پیش‌تر برای بازیگرانی چون «آل پاچینو»، «کیت بلانشت» و «جِیمی
فاکس» افتاده‌است. یکی از غم‌های بزرگ مور این است که نتوانست خود را در
دقایق آخر زندگی مادرش، که به او بسیار وابسته بود، به او برساند و هنوز
برای این اتفاق گریه می‌کند. این، ششمین نامزدی مور در گلدن‌گلوب است.</font></p>
<p><font size="2">اِما استون: او برای بازی در فیلم تین‌ایجری Easy A در این بخش نامزد
شده‌است. تا کنون این نامزدی، مهم‌ترین اتفاق هنری زندگی او محسوب می شود.</font></p>
<p><font size="2"><strong>آنت بنینگ</strong> برنده گلدن گلوب امسال شد. او در فیلم حال
بچه‌ها خوب اسن، نقش‌آفرینی قابل توجهی در مقابل جولین مور در یک خانواده
غیرمعمول داشت.</font></p>

<p><font size="2"><strong>بهترین بازیگر مرد برای فیلم موزیکال یا کمدی </strong></font></p>
<p><font size="2">جانی دپ: در این بخش، نام او دو بار تکرار شده. یکی برای «آلیس در
سرزمین عجایب» و نامزدی دیگرش، برای «توریست» است. بی‌شک او یکی از برترین
بازیگران سینما است و بارها و بارها استعداد بی‌نظیرش را نشان داده.
«نیکلاس کیج» او را به دنیای سینما وارد کرد. در فیلم «آلیس در سرزمین
عجایب» با آن گریم سنگین و عجیب، نکته‌ی واقعاً مثبت فیلم است. جزو
بازیگرهایی است که معروف است بچه‌ها را بسیار دوست دارد. می‌گوید تولد
دخترش در ۲۷ می ۱۹۹۹ به او زندگی بخشید. چند ماه قبل، خبری پخش شد که
دختری ۹ ساله از لندن به او نامه‌ای می‌نویسد که او و همکلاسی‌هایش «جک
اسپارو» را خیلی دوست دارند و او که در حال فیلمبرداری «توریست» بود،
بی‌خبر و با گریم جک، وارد مدرسه می‌شود و دخترک و دوستانش را خوشحال
می‌کند. وقتی حین فیلمبرداری «سویینی تاد» خبر بیماری شدید دخترش به او
رسید، سراسیمه فیلمبرداری را ترک می‌کند و تا وقتی از بهبود حال دخترش
مطمئن نشد، سر فیلمبرداری برنگشت. همان‌گونه که «تیم برتون» پدرخوانده‌ی
پسر کوچک اوست، او هم پدرخوانده‌ی پسر برتون و بونهم‌ کارتر است. او برای
«سویینی تاد»، «در جستجوی ناکجاآباد» و «دزدان دریایی کارائیب: نفرین
مروارید سیاه» نامزد جایزه‌ی اسکار شده و گلدن‌گلوب را برای بازی در نقش
«سویینی‌تاد» هم در همین رشته، در سال ۲۰۰۸ به‌دست آورده‌است.</font></p>
<p><font size="2">پل جیاماتی: او برای بازی در «نسخه‌ی بارنی» (Barney’s Version) در این
بخش نامزد شده‌است که داستان زندگی و خاطرات «بارنی پانوفسکی» است. پدر
او، «بارت جیاماتی» رئیس دانشگاه ییل بود. او برای بازی نقش مکمل در فیلم
«مرد سیندرلایی» نامزد اسکار شده‌است و برای بازی در سریال کوتاه «جان
آدامز»، گلدن‌گلوب سال ۲۰۰۹ را برده‌است.</font></p>
<p><font size="2">جیک گیلنهال: بازی در «عشق و داروهای دیگر» (Love And Other Drugs) او
را نامزد این بخش کرده‌است. او پسرخوانده‌ی «پل نیومن» و دوست بسیار صمیمی
«ناتالی پورتمن» است. چیزی نمانده بود نقش کریستین را در «مولن روژ» بازی
کند، اما نقش به «اوان مک‌گرگور» رسید. جایی حرف جالبی زده و گفته «در
زمانه‌ی غم‌انگیزی زندگی می‌کنیم که بازیگران سیاستمدار شده‌اند و
سیاستمداران، بازیگر!». او سال گذشته در فیلم «برادرها» بازی بسیار
درخشانی انجام داد. گیلنهال برای بازی در نقش مکمل فیلم «کوهستان بروکبک»
در ۲۵ سالگی نامزد اسکار شد و نخستین بار است که در گلدن‌گلوب نامزد
می‌شود.</font></p>
<p><font size="2">کوین اسپیسی: او برای بازی در کازینو جک (Casino Jack) نامزد این بخش
است که یک داستان جدایی در قالب طنز دارد. او اسکاری که در «زیبایی
آمریکایی» برد را به «جک لمون» تقدیم کرد. او در سال ۱۹۹۶ هم برای بازی
چشمگیرش در «مظنونین همیشگی»، جایزه‌ی اسکار را گرفته‌بود. این ششمین باری
است که او در گلدن‌گلوب نامزد می‌شود و هنوز این جایزه را به‌دست
نیاورده‌است.</font></p>
<p><font size="2">برنده گلدن گلوب، <strong>پل جیاماتی</strong> شد:</font></p>

<p><font size="2"><strong>بهترین بازیگر مرد نقش مکمل </strong></font></p>
<p><font size="2">کریستین بیل: برای فیلم «جنگجو» در این رشته نامزد گلدن‌گلوب شده‌است.
بازیگر محبوب «کریستوفر نولان»، در این فیلم نقش برادر بوکسور را بازی
می‌کند. او هفتمین بازیگری است که در نقش بتمن بازی کرده‌است. پیش از
آن‌که در «بتمن می‌آغازد» بازی کند، خواهرش، «لوییس بیل»، در نقش مادر
بتمن در فیلم «مرگ بتمن»، محصول سال ۲۰۰۳ بازی کرده‌بود. این نخستین
نامزدی او در گلدن‌گلوب است.</font></p>
<p><font size="2">مایکل داگلاس: او پسر یکی از بزرگترین ستاره‌های دهه‌ی ۴۰ و ۵۰ میلادی،
«کرک داگلاس» است. مایکل داگلاس به زندگی ولنگار شهرت دارد و فیلم «در
خانواده می‌گذرد» که خانواده‌ی داگلاس در آن شرکت داشتند، تا حدود زیادی
داستان خود آن‌ها را بیان می‌کرد. با این‌حال، پس از ازدواج او با «کاترین
زتا جونز» که با او ۲۵ سال اختلاف سن دارد، خبرهای زرد کمتری از او منتشر
می‌شود. هرچند سال قبل، پسرش به جرم معاملات مواد مخدر، محکوم و زندانی
شد. این روزها او در جدال با بیماری سرطان است. او دو بار اسکار
گرفته‌است. اولین‌بار در سال ۱۹۷۶ برای «پرواز بر فراز آشیانه‌ی فاخته»
بطور مشترک با «سائول زینتز» و در سال ۱۹۸۸ برای اولین قسمت «وال‌استریت»
به کارگردانی «اولیور استون»، برای همین وال‌استریت، گلدن‌گلوب را هم
گرفت. حالا استون برای فیلمش ادامه‌ای ساخته با نام «وال‌استریت: پول هرگز
نمی‌خوابد» (Wall Street: Money Never Sleeps) و داگلاس پس از ۲۲ سال، باز
به آن برگشته و نامزد گلدن‌گلوب شده‌است.</font></p>
<p><font size="2">اندرو گارفیلد: او برای «شبکه‌ی اجتماعی» نامزد این بخش است و اولین تجربه‌ی  نامزدی‌اش در گلدن‌گلوب را تجربه می‌کند.</font></p>
<p><font size="2">جرمی رِنِر: او برای شهر (The Town) کاندید دریافت جایزه است. رنر را
با «گنجه‌ی درد» می‌شناسیم. داستان فیلم تازه‌ی او که یک تریلر جنایی است،
درباره‌ی دزدی کهنه‌کار است که نقشه‌ی سرقت از بانک را دارد. کارگردان این
فیلم، «بن افلک» است. او برای «گنجه‌ی درد» نامزد اسکار بود و این اولین
بار است که برای گلدن‌گلوب کاندید می‌شود.</font></p>
<p><font size="2">جفری راش: این بازیگر استرالیایی و ۵۹ ساله‌، برای بازی در نقش مکمل
«سخنرانی پادشاه» بخت ربودن گلدن‌گلوب این رشته را دارد. راش در هنگام
تحصیل در کالج، با «مل گیبسن» هم اتاقی بود. او در رشته‌ی هنر در دانشگاه
کوئینزلند تحصیل کرده‌است. او برای فیلم Shine جایزه‌ی اسکار گرفت و برای
»شکسپیر عاشق» و «پرها» برای اسکار نامزد شد. او علاوه بر این‌که برای
Shine گلدن‌گلوب گرفته‌است، برای فیلم تلویزیونی «زندگی و مرگ پیتر سلرز»
هم این جایزه را به‌دست آورده‌است. این پنجمین نامزدی او در گلدن‌گلوب است.</font></p>
<p><font size="2">در نهایت کریستین بیل برنده جایزه شد:</font></p>
<p style="text-align: center;"><font size="2"><img original="http://www.1pezeshk.com/cip/pictures/f1a7e94db935e76bc3cfd7df9e6cbd70.jpg" class="aligncenter" src="http://1pezeshk.com/archives/2011/01/img/grey.gif" alt=""></font></p>
<p><font size="2">اما هم‌بازی کریستین بیل در فلیم جنگچو یعنی ملیسا لئو هم برنده  جایزه بهترین بازیگر زن نقس مکمل شد:</font></p>
<p><font size="2"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/In_a_Better_World">«در  یک جهان بهتر»،</a> یک فیلم دانمارکی به کارگردانی سوزان بایر، برنده بهترین فیلم  خارجی شد.</font></p>
<p><font size="2">اما فیلم انیمیشن زیبای <strong>داستان اسباب‌بازی ۳</strong> هم توانست  برنده گلدن گلوب امسال شد.</font></p>
<p><font size="2">موسیقی فیلم Burlesque هم به عنوان بهترین موسیقی برگزیده شد.</font></p>
<p><font size="2"><strong>اما سرانجام می‌رسیم به بهترین‌ها به روایت گلدن گلوب در  قسمت تلویزیونی:</strong></font></p>
<p><font size="2">در این قسمت، دو انتخاب واقعا به دلم نشست.</font></p>
<p><font size="2"><strong>آل پاچینو </strong>که پیش از این برای ایفای نقس دکتر جک
کوارکیان در فیلم «تو جک را نمی‌شناسی»، برنده جایزه «امی» شده بود، این
بار برنده جایزه گلدن گلوب در رشته بهترین هنرپیشه مرد در سریال‌های کوتاه
و فیلم‌های تلویزیونی، شد:</font></p>
<p style="text-align: center;"><font size="2"><img original="http://www.1pezeshk.com/cip/pictures/bdcbef12b7c114c86af14421ba2d2af0.jpg" class="aligncenter" src="http://1pezeshk.com/archives/2011/01/img/grey.gif" alt=""></font></p>
<p><font size="2">اما <strong>جیم پارسونز</strong>، بازیگر نقش محبوب <strong>شلدون کوپر</strong> در  سریال کمدی<strong> بیگ بنگ تئوری</strong>
هم برنده گلدن گلوب در رشته بهترین بازیگر کمدی در سریال‌های کمدی شد. این
روزها در حال تماشای بیگ بنگ تئوری هستم، و واقعا باید این حسن انتخاب را
تبریک بگویم!</font></p>
<p style="text-align: center;"><font size="2"><img original="http://www.1pezeshk.com/cip/pictures/2894a9ee667d127f30430d03230e1269.jpg" class="aligncenter" src="http://1pezeshk.com/archives/2011/01/img/grey.gif" alt=""></font></p>
<p><font size="2">بهترین سریال‌های درام و کمدی به ترتیب، Boardwalk Empire و Glee
انتخاب شدند. استیو بوسمی Steve Buscemi، هنرپیشه سریال Boardwalk Empire،
بهترین بازیگر درام تلویزیونی و جین لینج و &nbsp;کریس کولفر، بازیگران سریال
Glee بهترین هنرپیشه مکمل زن و مرد انتخاب شدند.</font></p>
<p><font size="2">اما کلیر دانس Claire Danes، به عنوان بهترین بازیگر زن در سریال‌های
کوتاه و فیلم‌های تلویزیونی به خاطر بازی در Temple Grandin شد.</font></p>
<p><font size="2">«کارلوس» هم بهترین سریال تلویزیونی کوتاه شد.</font></p>
<p><font size="2">بهترین هنرپیشه زن درام و کمدی در آثار تلویزیونی به ترتیب کیتی  ساگال و لورا لینی انتخاب شدند.</font></p><p><br></p><p><font size="2">تصاویر در ادامه<br></font></p>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>استقامت نهفته در پر</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/223"/>
        <published>2010-12-11T11:20:30+01:00</published>
        <updated>2010-12-11T11:20:30+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/223</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Z-R:با سلام من وقت ندارم انیمیشن بالا رو حتما ببینید خدافظ</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/223"><![CDATA[&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img style="cursor: -moz-zoom-in; width: 413px; height: 609px;" alt="http://cdn.screenrant.com/wp-content/uploads/Legend-of-the-Guardians-movie-poster.jpg" src="http://cdn.screenrant.com/wp-content/uploads/Legend-of-the-Guardians-movie-poster.jpg"><br><br>Z-R:با سلام من وقت ندارم انیمیشن بالا رو حتما ببینید خدافظ<br>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>موفقیت دوباره در پیش رو</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/222"/>
        <published>2010-12-11T11:08:15+01:00</published>
        <updated>2010-12-11T11:08:15+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/222</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>

			
				
بهرام عظیمی خالق انیمیشن‌های ترافیکی موفق در تلویزیون که ساخت اولین فیلم بلند سینمایی خود را ۲ سال پیش آغاز کرده, تا پایان سال آن را به نمایش در خواهد آورد…
 «تهران در سال ۱۵۰۰» نام این انیمیشن بلند سینمایی است که با حضور
بازیگران مطرح سینمای ایران طراحی و ساخته می‌شود. این انیمیشن با
استاندارهای بین‌المللی و با موضوع مسائل شهری ساخته می‌شود. داستان آن
روایت طنزی از زندگی شهری مردم تهران است که در سال ۱۵۰۰ برخلاف
پیشرفت‌هایی که صورت گرفته، هنوز خصوصیات اخلاقی‌‌ سابق را دارند </summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/222"><![CDATA[

			<div class="entry">
				<p><a href="http://www.1nama.com/"><img src="http://www.tarhestan.org/news/3_880424_L600.jpg" alt="تهران 2121 "></a></p>
<p>بهرام عظیمی خالق انیمیشن‌های ترافیکی موفق در تلویزیون که ساخت اولین <a href="http://www.1nama.com/">فیلم </a>بلند سینمایی خود را ۲ سال پیش آغاز کرده, تا پایان سال آن را به نمایش در خواهد آورد…</p>
<p> «تهران در سال ۱۵۰۰» نام این انیمیشن بلند سینمایی است که با حضور
بازیگران مطرح سینمای ایران طراحی و ساخته می‌شود. این انیمیشن با
استاندارهای بین‌المللی و با موضوع مسائل شهری ساخته می‌شود. داستان آن
روایت طنزی از زندگی شهری مردم تهران است که در سال ۱۵۰۰ برخلاف
پیشرفت‌هایی که صورت گرفته، هنوز خصوصیات اخلاقی‌‌ سابق را دارند و همچنان
همان مردمند. این انیمیشن به سفارش سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و به
تهیه‌کنندگی مؤسسه «نسل اندیشه سبز» ساخته می‌شود و مدیریت این پروژه را
هادی منبتی برعهده دارد. عظیمی چندین سال است که با این سازمان همکاری
می‌کند و بسیاری از انیمیشن‌‌های پرطرفدار خود را با حمایت و تهیه‌کنندگی
سازمان فرهنگی هنری شهرداری ساخته است.<br>
عظیمی به همراه امیرمسعود علمداری نگارش فیلم‌نامه را آغاز کرد و این کار
بزودی به پایان خواهد رسید. حدود ۴۰۰ میلیون تومان هزینه صرف تأمین
تجهیزات و وسایل مورد نیاز برای ساخت این انیمیشن شده است و تولید آن ۲۰
به طول انجامیده است. </p>
<p>حمید بهرامی (یکی از انیماتورهای ایرانی که با پروژه‌های عظیم خارجی
همکاری دارد) طراحی فضا و وسایل را بر عهده دارد و بخشی از این کار در
آمریکا انجام می‌گیرد. عظیمی طراحی کاراکترها را به همراه بزرگمهر
حسین‌پور انجام می‌دهد. </p>
<p>در مجموع یک میلیارد تومان برای ساخت این پروژه هزینه شده و خواهد شد و ۴۰ نفر در تولید این انیمیشن همکاری دارند. </p>
<p>این فیلم بلند سینمایی، ۷ نقش اصلی شامل ۳ زن و۴ مرد دارد که بازیگران
سرشناس سینما برای این نقش‌ها انتخاب می‌شوند. رادان، نخستین بازیگری است
که برای حضور در این انیمیشن بلند قرارداد امضا کرده است. او که نقش اول
مرد این انیمیشن را بر عهده دارد با چهره انیمیشنی خود در نقش یک راننده
تاکسی بازی خواهد کرد و مدل‌سازان این <a href="http://www.1nama.com/blog/tag/%d8%a7%d9%86%d9%8a%d9%85%d9%8a%d8%b4%d9%86/">انیمیش</a>ن، کاراکتر رادان را به صورت انیمیشن سه بعدی در می‌آورند. </p>
<p>بهرام رادان پس از اتمام طراحی این انیمیشن، به جای کاراکتر خود صحبت خواهد کرد. </p>
<p>از چهره بهرام رادان برای طراحی این انیمیشن، عکاسی شده است و قرار است شخصیت او با تمام زوایا و خصوصیاتش به صورت انیمیشن دربیاید. </p>
<p>انتخاب بازیگران این پروژه انیمیشن را حبیب رضایی به عهده دارد که خود
نیز جزو بازیگرانی است که کاراکتر خود را در اختیار بهرام عظیمی برای
تبدیل به انیمیشن قرار می‌دهد. <a href="http://www.1nama.com/blog/tag/%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%85%d8%af%d9%8a%d8%b1%d9%8a/">مهران مدیری</a> ،هدیه تهرانی , مهتاب نصیرپور، حسام نواب صفوی، گوهر خیر اندیش دیگر بازیگرانی هستند که با این پروژه همکاری می‌کنند.</p>
<p><a href="http://www.1nama.com/"><img src="http://media.farsnews.com/Media/8711/ImageNews/871106/13_871106_L600.jpg" alt="مهران مدیری"></a></p>
			</div>

]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>روزگار بی وفا</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/221"/>
        <published>2010-10-05T15:49:21+01:00</published>
        <updated>2010-10-05T15:49:21+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/221</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; نورمن ویزدوم هنرپیشه و کمدین سرشناس انگلیسی در سن نود و پنج سالگی درگذشت.
نورمن
 فعالیت در سینما را از سال ۱۹۴۸ آغاز کرد. او با کلاه پارچه ای و کت و 
شلوار گشاد معروف اش در بیش از ۲۰ فیلم به بازی پرداخت. او که در سال ۲۰۰۰ 
برای فعالیتش در زمینه هنر و سرگرمی از دربار سلطنتی بریتانیا لقب «سر» 
گرفت بود در نودمین سالروز ت</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/221"><![CDATA[
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="http://www.negahak.com/upload/d-normrdfhjkan271896%20(1).jpg" src="http://www.negahak.com/upload/d-normrdfhjkan271896%20%281%29.jpg"><br><br><p dir="rtl" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/95.gif"><font size="3"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;" lang="FA">نورمن ویزدوم هنرپیشه و کمدین سرشناس انگلیسی در سن نود و پنج سالگی درگذشت.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;" lang="FA">نورمن
 فعالیت در سینما را از سال ۱۹۴۸ آغاز کرد. او با کلاه پارچه ای و کت و 
شلوار گشاد معروف اش در بیش از ۲۰ فیلم به بازی پرداخت. او که در سال ۲۰۰۰ 
برای فعالیتش در زمینه هنر و سرگرمی از دربار سلطنتی بریتانیا لقب «سر» 
گرفت بود در نودمین سالروز تولدش، (۴ فوریه ۲۰۰۵) از فعالیت هنری کناره 
گرفت و به بیش از نیم قرن حضور در عرصه سینما و تلویزیون پایان داد. با این
 وجود او در سال ۲۰۰۷ در یک فیلم کوتاه به نام اسپرسو در نقش یک کشیش بازی 
کرد. سود حاصل از فروش دی وی وی این فیلم به یک موسسه حمایت از بیماران 
سرطانی تعلق گرفت.</span></p>
<p dir="rtl" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;" lang="FA">نورمن
 ویزدوم در شش ماه آخر عمرش چندین بار دچار سکته مغزی شد که باعث تحلیل 
قوای جسمی و ذهنی وی گردید. او در ساعت ۶:۴۶ عصر ۴ اکتبر ۲۰۱۰ (به وقت 
گرینویچ) در یک خانه سالمندان درگذشت. در زمان مرگش، نورمن دو فرزند و دو 
نوه داشت.</span></p><br>
]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>هنر هنرمندان پایمال نشدنی است...</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/220"/>
        <published>2010-10-05T15:45:18+01:00</published>
        <updated>2010-10-05T15:45:18+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/220</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; سلاااااااااااااااااام به همه ی دوستانهالیوودی بالاخره بعد از قرنی با نقد فیلم سالت خدمت رسیدیمدر
 شلوغی ساخت و ساز های انبوه ژانر اکشن، دیگر بندرت بتوان فیلم خوش ساخت و 
متفاوتی را پیدا کرد که حرفی برای گفتن داشته باشد. از اینروست که عمده 
منتقدین سینما، مدتها است که کمتر به نوشتن درباره چنین فیلم هایی می 
پردازند. در این میان اما به نظر می رسد فیلم سالت توانسته نظرهای مثبت 
تعدادی از منتقدین مانند راجر ایبرت را به خود جلب کند. آن</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/220"><![CDATA[<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><img style="cursor: -moz-zoom-in;" alt="http://i.clevver.com/fullphoto/225985/500/950/salt-movie-poster-1.jpg" src="http://i.clevver.com/fullphoto/225985/500/950/salt-movie-poster-1.jpg" width="387" height="584"></p><p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">سلاااااااااااااااااام به همه ی دوستانهالیوودی بالاخره بعد از قرنی با نقد فیلم سالت خدمت رسیدیم</span><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></p><p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">در
 شلوغی ساخت و ساز های انبوه ژانر اکشن، دیگر بندرت بتوان فیلم خوش ساخت و 
متفاوتی را پیدا کرد که حرفی برای گفتن داشته باشد. از اینروست که عمده 
منتقدین سینما، مدتها است که کمتر به نوشتن درباره چنین فیلم هایی می 
پردازند. در این میان اما به نظر می رسد فیلم سالت توانسته نظرهای مثبت 
تعدادی از منتقدین مانند راجر ایبرت را به خود جلب کند. آنچه در پی می آید 
ترجمه نقد او در باره تریلر اکشن سالت است. با این یادآوری که سالت از 23 
جولای سالجاری به اکران سراسری راه یافت و به عنوان یک تریلر اکشن جاسوسی 
با بودجه ساخت حدود 110 میلیون دلار، توانسته فروش نسبتا خوبی معادل 262 
میلیون دلار نیز داشته باشد:</span></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;سالت
 یک تریلر عالی است. این فیلم انگاره های یک فیلم بد و غیر قابل تحمل را 
بصورت لذت بخشی به تصویر کشیده و در حقیقت، سرکوفتی به همه فیلمهای اکشن 
بدساختی است که در سرتاسر آنها تنها سر و صداهای اضافی و در هم برهم مغز 
آدم را متلاشی می کند. ممکن است اینقدر درگیر دیدن فیلم شوید که حدود 100 
دقیقه به ساعت خود نیم نگاهی هم نکنید. در این فیلم همانند کارتون </span><span dir="ltr" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">Road Runner</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;"> <span lang="FA">اثری
 از قوانین فیزیک وجود ندارد. "آنجلینا جولی" در نقش "اولین سالت"، به سرعت
 باد در فضا حرکت می کند و اصلا به پایین نگاه نمی کند.</span></span></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;سالت
 مامور باتجربه سازمان سیا، برای انجام ماموریتهای خود هر کاری می کند. از 
بلندترین ارتفاع ها می پرد و خود را در موقعیت هایی قرار می دهد که هر لحظه
 امکان مرگش وجود دارد. او در بسیاری موارد از هنر پارکور استفاده میکند؛ 
یعنی بجای اینکه برای پایین آمدن از بلندیها از پله استفاده کند، از آن 
ارتفاع می پرد و یا اگر در مسیرش به مانعی برسد، تغییر ‌مسیر نمی دهد بلکه 
آن را با حرکات پارکور پشت سر می گذارد. به عبارتی هر طور بشود بر تمامی 
موانع پیش روی خود غلبه می کند. تقلاهای سالت در این فیلم تقریباً یادآور 
"لولا" در فیلم " بدو لولا، بدو" ساخته تام تیکور است. البته قرار نیست در 
این نقد چیز زیادی از داستان فیلم را لو بدهم . زیرا آخرین ساخته "نویس" از
 آنگونه آثاری است که اطلاع نداشتن از داستان آن در هنگام دیدن فیلم لازم 
است.</span></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;ولی
 اگر بخواهم ساده بگویم: این فیلم ماجرای زنی است که مصمم است جهان را یک 
تنه از یک ویرانگری اتمی نجات دهد. در هر حال علت توجه به فیلم، موضوع آن 
نیست بلکه کارگردانی ماهرانه فیلیپ نویس در خلق صحنه های اکشن به ویژه 
نمایش اتفاقات دلهره آور است که باعث جذب بیننده می شود. سالت از آن 
فیلمهایی نیست که بر سر هر گره مدت زیادی تلف و آنها را بی دلیل پیچیده 
کند.</span></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;افشای
 هر رازی در فیلم، موقعیتی برای بوجود آمدن یک صحنه تعقیب و گریز است. 
"اولین سالت" پشت سر هم موقعیت های دشوار را طی می کند؛ او به تنهایی و فقط
 با تعداد محدودی اسلحه، ‌نارنجک و پرتاب کننده راکتی دست ساز به مکانهای 
غیر قابل نفوذ وارد می شود و حتی از آنها خارج می شود. گفته می شود تنها 
تفاوت "جینجر راجرز" ( هنرپیشه امریکایی دهه 1930 ) با زوج هنری اش، "‌فرد 
آستر" از لحاظ مهارت و توانایی، پوشیدن کفش های پاشنه بلند بوده، پس به این
 ترتیب "اولین سالت" نیز درست شبیه جیمز باند است. در صحنه آغازین فیلم، 
"اولین" را در زندانی در کره شمالی با دهان بسته و زنجیر شده به زمین بتونی
 می بینیم ،‌در حالیکه اطرافش را بنزین ریخته اند. البته نمی گویم که از 
این مخمصه نجات پیدا می کند یا نه .</span></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;سالت
 جدیدترین فیلم "فیلیپ نویس" فیلمساز استرالیایی تبار سینما است که سبک های
 متنوعی را تجربه کرده، از تریلر "تام کلنسی" تا درام خشن و عالی "</span><span dir="ltr" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">Rabbit-Proof Fence</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">
 ". او به کمک فیلمبرداری "رابرت السویت" و تدوین "استوارت بیرد" و "جان 
گیلوری" اثر فوق العاده ای را ارائه کرده. این فیلم مملو از صحنه های تعقیب
 و گریز خوب است. همانطوریکه خوانندگان نقدهای من می دانند بطور کلی صحنه 
های این چنینی تازگی شان را برای من از دست داده اند ولی به هر حال باید 
اذعان کنم که یک صحنه خوب، یک صحنه خوب است. علیرغم اینکه از جلوه های ویژه
 بوفور در آن استفاده شده ولی این موضوع در علاقمندی مخاطب تاثیری سوء 
نداشته است.</span></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;آنجلینا
 جولی در نقش خود بخوبی جا افتاده و با بازی پخته خود ابعاد متفاوتی به 
فیلم بخشیده است. او با انرژی پایان ناپذیری به ایفای نقش می پردازد و بر 
خلاف انتظار، و با وجود دارا بودن مشخصه های کافی، ظاهر یک ابر قهرمان را 
بخود نمی گیرد و بیشتر شبیه یک مبارز شجاع و با اراده ظاهر می شود.</span></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;"فیلیپ
 نویس" با ساخت سالت راه و روش نبوغ آمیز و هنرمندانه ای برای غلبه بر 
تاریخ و احیای روسها به عنوان خائن را ارائه کرده اما هیجان انگیزترین 
مسئله این است که وی یک ژانر سینمایی را با این کیفیت و بخوبی به تصویر 
کشیده است.</span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;</span></p>

]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>لنزهای تاریخ ساز</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/219"/>
        <published>2010-09-01T12:47:15+01:00</published>
        <updated>2010-09-01T12:47:15+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/219</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Z-A-R:سلام به همگی در این که آقای تارنتینو کارگردان خوبیه شکی نیستکوئنتین تارنتینو متولد 27 مارس 1963 ناکسویل، تنسی آمریکا میباشد. تارانتینو
 در آغاز جوانی ترک تحصیل کرد و در یک مغازه اجاره فیلم های ویدئویی 
استخدام شد و به این ترتیب برای اینکه از کارش بیشتر سر در بیاورد،، سینمای
 جهان را در همان مغازه مرور کرد. در واقع تارانتینو فیلم سازی است که با 
دیدن فیلم، فیلم سازی یاد گرفته. ردپای آثار فیلم سازان بزرگ را می توان در
 فیلم های او یافت. تارانتینو نخستین تج</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/219"><![CDATA[&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img style="width: 466px; height: 311px;" alt="http://blogs.e-rockford.com/movieman/files/2008/07/quentin.jpg" src="http://blogs.e-rockford.com/movieman/files/2008/07/quentin.jpg"><br><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2"><br>Z-A-R:سلام به همگی در این که آقای </font><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">تارنتینو کارگردان خوبیه شکی نیست<br></span><p dir="rtl" style="text-align: justify;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/54.gif"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">کوئنتین تارنتینو متولد 27 مارس 1963 ناکسویل، تنسی آمریکا میباشد. </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="AR-SA">تارانتینو
 در آغاز جوانی ترک تحصیل کرد و در یک مغازه اجاره فیلم های ویدئویی 
استخدام شد و به این ترتیب برای اینکه از کارش بیشتر سر در بیاورد،، سینمای
 جهان را در همان مغازه مرور کرد. در واقع تارانتینو فیلم سازی است که با 
دیدن فیلم، فیلم سازی یاد گرفته. ردپای آثار فیلم سازان بزرگ را می توان در
 فیلم های او یافت. تارانتینو نخستین تجربه بازیگری و کارگردانی را در سال 
1987 و با فیلم </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">کوتاه </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="AR-SA">تولد
 بهترین دوستم تجربه کرد که علاوه بر بازیگری و کارگردانی، فیلمنامه نویس 
این فیلم نیز بود و سپس اولین فیلم بلندش، سگ های انباری را در سال 1992 
ساخت. سگ های انباری فیلم سیاه کم هزینه ای بود در ژانر جنایی کا با ساخت 
این فیلم نشان داد که فیلم سازی با سبک و زبان خاص است. کارگردانی بهره مند
 از فرهنگ آمریکایی که سعی می کند خارج از نظام هالیوود فیلم بسازد. بسیاری
 تارانتینو را جزء یکی از پرچم داران موج نوی سینمای آمریکا می دانند. فیلم
 سگ های انباری در بخش فرعی جشنواره کن سال 1992 به نمایش در آمد. نمایش 
این فیلم موجب شد پاره ای از منتقدین، او را پدیده تازه سینما لقب دهند. 
تارانتینو ساخت فیلم سگ های انباری را مدیون مونت هلمن است که به او با 
وجود بی تجربگی او، اعتماد کرد و هزینه فیلم را تامین کرد و به او یاد داد 
که چگونه از حداقل سرمایه حداکثر استفاده را بکند. پس از موفقیت سگ های 
انباری تارانتینو، به سراغ فیلم بعدی اش رفت که فیلمنامه اش را هم خودش 
نوشته بود. این فیلم که تا امروز بهترین فیلم او و در واقع یکی از بهترین 
فیلم های دهه نود است قصه های عامه پسند (1994) نام دارد. تارانتینو یک سال
 بر روی فیلمنامه کار کرد و از هنرپیشه های نسبتا مطرح در ان زمان استفاده 
کرد، هنرپیشه هایی مثل بروس ویلیس، جان تراولتا و ساموئل لی جکسون. قصه های
 عامه پسند چند داستان را که به نوعی با یکدیگر در ارتباط بودند با هم 
روایت می کرد. نوع شخصیت پردازی، نوع روایت، دیالوگ های به کار رفته و حتی 
خشونت افراطی موجود در فیلم بسیار تازه و نو بود و این تازگی برای تماشاگر 
بسیار جذاب جلوه می کرد. این فیلم در جشنواره کن 1994 به نمایش در آمد و در
 کمال تعجب نخل طلای بهترین فیلم را نصیب خود کرد. تارانتینو در فیلم چهار 
اتاق (1995) یکی از اپیزودهای فیلم را به نام مردی از هالیوود ساخت. در سال
 1997 فیلم جکی براون ساخت. جکی براون درباره آدم ها و موقعیت هایی است که 
تارانتینو خوب می شناسد و خوب هم روایت می کند. تارانتینو در جکی براون قصه
 ای جذاب از کلاه گذاشتن ها و خیانت کردن ها را با دقت و ظرافت تعریف می 
کند. پروژه بعدی تارانتینو ساخت فیلم دو قسمتی بیل را بکش بود که در دو سال
 متوالی 2003 و 2004 به نمایش در آمد. تارانتینو در بیل را بکش، اصول 
متفاوت روایت و داستان پردازی منحصر به فردش را به نهایت می رساند و یک 
ماجرای عجیب را در دو قسمت با بر هم زدن عجیب و غریب توالی حوادث روایت می 
کند. تارانتینو در این فیلم علاوه بر ساختارشکنی هایی که پیشتر گفته شد تا 
به این جا پیش رفت که حتی در بین فیلم از انیمیشن، برای بازگویی داستان 
زندگی یکی از اعضای گروه، استفاده کرد و حتی در صحنه ای به یک باره فیلم را
 از رنگی به سیاه و سفید بدل کرد. نوع فیلم برداری فیلم به ویژه در صحنه 
های مبارزه با شمشیر خیره کننده و از نظر بصری بسیار جذاب است. در سال 2005
 تارانتینو در کنار فرانک میلر و رابرت رودریگز، کارگردانی فیلم</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA"> شهر گناه</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="AR-SA">
 را به عهده گرفت، تا فیلم سازی دیجیتال را نیز تجربه کند که این فیلم در 
نوع خود فیلمی متفاوت بود. تارانتینو 2009 فیلم لعنتی های بی آبرو را ساخت 
که در اسکار 2010 در چندین رشته نامزد دریافت اسکار شد. فیلمی متفاوت از 
آنچه که در تاریخ گذشته و در یک نظرسنجی بعنوان بهترین و بدترین فیلم سینما
 نامبرده شد. پروژه بعدی او قسمت سوم بیل را بکش است که در سال 2014 اکران 
میشود.</span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;</span></p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="http://www.artstudiomagazine.com/wp-content/uploads/imagenes/grandes-maestros/gm_quentin_tarantino_.jpg" src="http://www.artstudiomagazine.com/wp-content/uploads/imagenes/grandes-maestros/gm_quentin_tarantino_.jpg"><p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA"><br></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/54.gif"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">لیست فیلم های کوئنتین تارنتینو بعنوان بازیگر:</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">My Best Friend's Birthday (1987) .... Clarence Pool </span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">"The Golden Girls" .... Elvis Impersonator (1 episode, 1988)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://afrafilm.com/post/1257">Reservoir Dogs</a> (1992) .... Mr. Brown</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Eddie Presley (1992) .... Asylum Attendant</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Kisses in the Dark (1994) (voice) .... Panhandle Slim</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://afrafilm.com/post/1049">Pulp Fiction</a> (1994) .... Jimmie Dimmick</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Sleep with Me (1994) .... Sid</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Somebody to Love (1994) .... Bartender</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">"All-American Girl" .... Desmond (1 episode, 1995)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Destiny Turns on the Radio (1995) .... Johnny Destiny</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://afrafilm.com/post/33">Desperado</a> (1995) .... Pick-up Guy</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Four Rooms (1995) .... Chester (segment "The Man from Hollywood")</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Dance Me to the End of Love (1995) .... Groom</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">From Dusk Till Dawn (1996) .... Richard Gecko</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Girl 6 (1996) .... Director #1 - NY</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Steven Spielberg's Director's Chair (1996) (VG) (voice) .... Jack Cavello</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Jackie Brown (1997) (voice) (uncredited) .... Answering Machine Voice</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Little Nicky (2000) .... Deacon</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">"Alias" .... McKenas Cole (4 episodes, 2002-2004)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">"Duck Dodgers" .... Master Moloch (1 episode, 2005)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Grindhouse (2007) .... The Rapist (segment "Planet Terror") / Warren (segment "Death Proof")</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Death Proof (2007) .... Warren</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Planet Terror (2007) .... Rapist #1/Zombie eating road kill</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Sukiyaki Western Django (2007) .... Piringo</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Diary of the Dead (2007) (voice) (uncredited) .... Newsreader</span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">&nbsp;</span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/54.gif"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="FA">لیست فیلم های کوئنتین تارنتینو بعنوان کارگردان:</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">My Best Friend's Birthday (1987) </span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://afrafilm.com/post/1257">Reservoir Dogs</a> (1992)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://afrafilm.com/post/1049">Pulp Fiction</a> (1994)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">"ER" (1 episode, 1995)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Four Rooms (1995) (segment "The Man from Hollywood")</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Jackie Brown (1997)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://afrafilm.com/post/107">Kill Bill: Vol. 1</a> (2003)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://afrafilm.com/post/108">Kill Bill: Vol. 2</a> (2004)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">"Jimmy Kimmel Live!" (1 episode, 2004)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"><a href="http://www.afrafilm.com/post/191">Sin City</a> (2005) (special guest director)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">"CSI: Crime Scene Investigation" (2 episodes, 2005)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Grindhouse (2007) (segment "Death Proof")</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Death Proof (2007)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;" lang="EN-GB"><a href="http://www.afrafilm.com/post/421">Inglourious Basterds</a></span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;"> (2009)</span></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma;">Kill Bill: Vol. 3 (2014) (announced)</span></p><p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">کوئنتین تارنتینو متولد 27 مارس 1963 ناکسویل، تنسی آمریکا میباشد. </span><span style="font-size: 10pt;" lang="AR-SA">تارانتینو
 در آغاز جوانی ترک تحصیل کرد و در یک مغازه اجاره فیلم های ویدئویی 
استخدام شد و به این ترتیب برای اینکه از کارش بیشتر سر در بیاورد،، سینمای
 جهان را در همان مغازه مرور کرد. در واقع تارانتینو فیلم سازی است که با 
دیدن فیلم، فیلم سازی یاد گرفته. ردپای آثار فیلم سازان بزرگ را می توان در
 فیلم های او یافت. تارانتینو نخستین تجربه بازیگری و کارگردانی را در سال 
1987 و با فیلم </span><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">کوتاه </span><span style="font-size: 10pt;" lang="AR-SA">تولد
 بهترین دوستم تجربه کرد که علاوه بر بازیگری و کارگردانی، فیلمنامه نویس 
این فیلم نیز بود و سپس اولین فیلم بلندش، سگ های انباری را در سال 1992 
ساخت. سگ های انباری فیلم سیاه کم هزینه ای بود در ژانر جنایی کا با ساخت 
این فیلم نشان داد که فیلم سازی با سبک و زبان خاص است. کارگردانی بهره مند
 از فرهنگ آمریکایی که سعی می کند خارج از نظام هالیوود فیلم بسازد. بسیاری
 تارانتینو را جزء یکی از پرچم داران موج نوی سینمای آمریکا می دانند. فیلم
 سگ های انباری در بخش فرعی جشنواره کن سال 1992 به نمایش در آمد. نمایش 
این فیلم موجب شد پاره ای از منتقدین، او را پدیده تازه سینما لقب دهند. 
تارانتینو ساخت فیلم سگ های انباری را مدیون مونت هلمن است که به او با 
وجود بی تجربگی او، اعتماد کرد و هزینه فیلم را تامین کرد و به او یاد داد 
که چگونه از حداقل سرمایه حداکثر استفاده را بکند. پس از موفقیت سگ های 
انباری تارانتینو، به سراغ فیلم بعدی اش رفت که فیلمنامه اش را هم خودش 
نوشته بود. این فیلم که تا امروز بهترین فیلم او و در واقع یکی از بهترین 
فیلم های دهه نود است قصه های عامه پسند (1994) نام دارد. تارانتینو یک سال
 بر روی فیلمنامه کار کرد و از هنرپیشه های نسبتا مطرح در ان زمان استفاده 
کرد، هنرپیشه هایی مثل بروس ویلیس، جان تراولتا و ساموئل لی جکسون. قصه های
 عامه پسند چند داستان را که به نوعی با یکدیگر در ارتباط بودند با هم 
روایت می کرد. نوع شخصیت پردازی، نوع روایت، دیالوگ های به کار رفته و حتی 
خشونت افراطی موجود در فیلم بسیار تازه و نو بود و این تازگی برای تماشاگر 
بسیار جذاب جلوه می کرد. این فیلم در جشنواره کن 1994 به نمایش در آمد و در
 کمال تعجب نخل طلای بهترین فیلم را نصیب خود کرد. تارانتینو در فیلم چهار 
اتاق (1995) یکی از اپیزودهای فیلم را به نام مردی از هالیوود ساخت. در سال
 1997 فیلم جکی براون ساخت. جکی براون درباره آدم ها و موقعیت هایی است که 
تارانتینو خوب می شناسد و خوب هم روایت می کند. تارانتینو در جکی براون قصه
 ای جذاب از کلاه گذاشتن ها و خیانت کردن ها را با دقت و ظرافت تعریف می 
کند. پروژه بعدی تارانتینو ساخت فیلم دو قسمتی بیل را بکش بود که در دو سال
 متوالی 2003 و 2004 به نمایش در آمد. تارانتینو در بیل را بکش، اصول 
متفاوت روایت و داستان پردازی منحصر به فردش را به نهایت می رساند و یک 
ماجرای عجیب را در دو قسمت با بر هم زدن عجیب و غریب توالی حوادث روایت می 
کند. تارانتینو در این فیلم علاوه بر ساختارشکنی هایی که پیشتر گفته شد تا 
به این جا پیش رفت که حتی در بین فیلم از انیمیشن، برای بازگویی داستان 
زندگی یکی از اعضای گروه، استفاده کرد و حتی در صحنه ای به یک باره فیلم را
 از رنگی به سیاه و سفید بدل کرد. نوع فیلم برداری فیلم به ویژه در صحنه 
های مبارزه با شمشیر خیره کننده و از نظر بصری بسیار جذاب است. در سال 2005
 تارانتینو در کنار فرانک میلر و رابرت رودریگز، کارگردانی فیلم</span><span style="font-size: 10pt;" lang="FA"> شهر گناه</span><span style="font-size: 10pt;" lang="AR-SA">
 را به عهده گرفت، تا فیلم سازی دیجیتال را نیز تجربه کند که این فیلم در 
نوع خود فیلمی متفاوت بود. تارانتینو 2009 فیلم لعنتی های بی آبرو را ساخت 
که در اسکار 2010 در چندین رشته نامزد دریافت اسکار شد. فیلمی متفاوت از 
آنچه که در تاریخ گذشته و در یک نظرسنجی بعنوان بهترین و بدترین فیلم سینما
 نامبرده شد. پروژه بعدی او قسمت سوم بیل را بکش است که در سال 2014 اکران 
میشود.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">لیست فیلم های کوئنتین تارنتینو بعنوان بازیگر:</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">My Best Friend's Birthday (1987) .... Clarence Pool </span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">"The Golden Girls" .... Elvis Impersonator (1 episode, 1988)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://afrafilm.com/post/1257">Reservoir Dogs</a> (1992) .... Mr. Brown</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Eddie Presley (1992) .... Asylum Attendant</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Kisses in the Dark (1994) (voice) .... Panhandle Slim</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://afrafilm.com/post/1049">Pulp Fiction</a> (1994) .... Jimmie Dimmick</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Sleep with Me (1994) .... Sid</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Somebody to Love (1994) .... Bartender</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">"All-American Girl" .... Desmond (1 episode, 1995)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Destiny Turns on the Radio (1995) .... Johnny Destiny</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://afrafilm.com/post/33">Desperado</a> (1995) .... Pick-up Guy</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Four Rooms (1995) .... Chester (segment "The Man from Hollywood")</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Dance Me to the End of Love (1995) .... Groom</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">From Dusk Till Dawn (1996) .... Richard Gecko</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Girl 6 (1996) .... Director #1 - NY</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Steven Spielberg's Director's Chair (1996) (VG) (voice) .... Jack Cavello</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Jackie Brown (1997) (voice) (uncredited) .... Answering Machine Voice</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Little Nicky (2000) .... Deacon</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">"Alias" .... McKenas Cole (4 episodes, 2002-2004)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">"Duck Dodgers" .... Master Moloch (1 episode, 2005)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Grindhouse (2007) .... The Rapist (segment "Planet Terror") / Warren (segment "Death Proof")</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Death Proof (2007) .... Warren</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Planet Terror (2007) .... Rapist #1/Zombie eating road kill</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Sukiyaki Western Django (2007) .... Piringo</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Diary of the Dead (2007) (voice) (uncredited) .... Newsreader</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/54.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">لیست فیلم های کوئنتین تارنتینو بعنوان کارگردان:</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">My Best Friend's Birthday (1987) </span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://afrafilm.com/post/1257">Reservoir Dogs</a> (1992)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://afrafilm.com/post/1049">Pulp Fiction</a> (1994)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">"ER" (1 episode, 1995)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Four Rooms (1995) (segment "The Man from Hollywood")</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Jackie Brown (1997)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://afrafilm.com/post/107">Kill Bill: Vol. 1</a> (2003)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://afrafilm.com/post/108">Kill Bill: Vol. 2</a> (2004)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">"Jimmy Kimmel Live!" (1 episode, 2004)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"><a href="http://www.afrafilm.com/post/191">Sin City</a> (2005) (special guest director)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">"CSI: Crime Scene Investigation" (2 episodes, 2005)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Grindhouse (2007) (segment "Death Proof")</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Death Proof (2007)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;" lang="EN-GB"><a href="http://www.afrafilm.com/post/421">Inglourious Basterds</a></span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;"> (2009)</span></font></p>
<p dir="ltr" style="direction: ltr; line-height: 150%; unicode-bidi: embed; text-align: left; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">Kill Bill: Vol. 3 (2014) (announced)</span></font></p><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2"><br></font>]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>تخیل ویرانگر</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/218"/>
        <published>2010-09-01T12:19:18+01:00</published>
        <updated>2010-09-01T12:19:18+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/218</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Z-A-R:با سلام به تمام دوست داران یوهو در این پست مصاحبه ای با آقای کریستوفر نولان درباره ی فیلم سرآغاز گذاشتیم«سارق
 کهنه کار خسته شده و می خواهد آخرین سرقتش را انجام دهد؛ سرقتی بزرگ که یک
 «مأموریت غیرممکن» پرتعلیق است.» قصه آشنای نوآرهای کلاسیک یک بار دیگر 
بازخوانی می شود اما این بار توسط کارگردانی که قبلا تبحر و تسلطش را در 
خلق فیلم های منحصربه فرد از دل کلیشه ها نشان داده است. کریستوفر نولان در
 39سالگی و با هشتمین اثرش گام بلندی را که با «شوالیه ی تاریکی» برداشته</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/218"><![CDATA[
&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img style="width: 483px; height: 397px;" alt="http://www.scificool.com/images/2009/02/nolan-inception-2.jpg" src="http://www.scificool.com/images/2009/02/nolan-inception-2.jpg"><br><font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2"><br>Z-A-R:با سلام به تمام دوست داران یوهو در این پست مصاحبه ای با آقای کریستوفر نولان درباره ی فیلم سرآغاز گذاشتیم<img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><br><br></font><p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">«سارق
 کهنه کار خسته شده و می خواهد آخرین سرقتش را انجام دهد؛ سرقتی بزرگ که یک
 «مأموریت غیرممکن» پرتعلیق است.» قصه آشنای نوآرهای کلاسیک یک بار دیگر 
بازخوانی می شود اما این بار توسط کارگردانی که قبلا تبحر و تسلطش را در 
خلق فیلم های منحصربه فرد از دل کلیشه ها نشان داده است. کریستوفر نولان در
 39سالگی و با هشتمین اثرش گام بلندی را که با «<span style="color: rgb(102, 0, 204);">شوالیه ی تاریکی</span>» برداشته بود، امتداد می بخشد.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">ترکیب فیلمسازی خوش قریحه، گروه حرفه ای، بازیگران فوق العاده، داستانی جذاب و احساسات و هیجانات خاص از همان ابتدا <span style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">«</span>سرآغاز<span style="color: rgb(0, 0, 0);">»</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;</span>
 را به فیلمی محکوم به موفقیت تبدیل کرد؛ عظیم ترین فیلم نولان که پس از 
شوالیه تاریکی یک بار دیگر نشان می دهد او در قامت کارگردانی توانا از پس 
پروژه های عظیم به خوبی برمی آید. اگر ورود به دنیای کمیک استریپ ها و فیلم
 های بتمنی تلفیقی از خواست نولان و استودیوهای بزرگ بودند، این بار با یک 
اثر شخصی مواجهیم که با سرمایه زیاد تولید شده است. پروژه 200میلیون دلاری 
کریستوفر نولان با داستان پیچیده و معمایی اش روایتگر تلاش سارقانی است که 
تخصص شان ورود به رویاهای دیگران و دزدیدن اسرار و اطلاعات از ضمیر نا 
خودآگاهشان است.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">سینما
 رویابین های زیادی را به خود دیده اما دزدیدن رویا، ایده متفاوت منحصر به 
فردی به نظر می رسد به خصوص اینکه نولان به گفته خود، خودش کوشیده تا 
داستانی سوررئال را با لحنی روایت کند که واقع گرا به نظر برسد. استقبال 
سینماروها (فیلم 3هفته پی درپی درصدر جدول گیشه ایستاد) و اقبال منتقدان 
(که سختگیرترین هایشان هم زبان به ستایش سرآغاز گشودند) می تواند با اعتنا و
 توجه اعضای آکادمی (که با بی انصافی چشم بر ارزش های شوالیه تاریکی بستند)
 همراه باشد و موفقیت های نولان را تکمیل کند.</span></font></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">سرآغاز
 را در سکوت خبری ساختید و با وجود کنجکاوی عمومی که درباره فیلم تان وجود 
داشت، اجازه ندادید کوچک ترین اطلاعاتی درباره اش رسانه ای شود.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">علاقه
 ای ندارم داستان فیلم هایم قبل از اکران لو برود. می خواهم تماشاگر بدون 
سابقه ذهنی به تماشای فیلم بنشیند. البته این روزها جلوگیری از بروز ایده 
ها و ویژگی های فیلم ها بسیار مشکل و تقریبا غیرممکن شده است و این باعث 
شده مردم همه چیز را درباره فیلمی که هنوز ساختش را آغاز نکرده ای، بدانند.</span></font></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">به هر حال این دیگر الگوی رفتاری سینمادوستان است که با دست پر وارد سالن سینما شوند.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">همینطور
 است. روزگاری خودم هم دچار همین عادت بودم ولی بعدا به این نتیجه رسیدم که
 وقتی سناریو را با جزئیاتش می دانی، لذتی را که باید از تماشای فیلم نمی 
بری. من از طرفداران پروپا قرص «سگدانی» تارانتینو بودم و قبل از دیدن 
«داستان عامه پسند» سناریویش را خواندم و واقعا از کرده ام پشیمان شدم. 
البته باز هم فیلم غافلگیرم کرد چون تأثیرگذاری اش با سناریو قابل مقایسه 
نبود ولی کلا این کار مثل بازکردن پیش از موعد کادوی کریسمس است. کنجکاوی 
تان برطرف می شود ولی وقتی کریسمس فرامی رسد، دیگر چیزی برای کشف کردن وجود
 ندارد. به عنوان تماشاگر هیچ چیز را بیش از این دوست ندارم که در سینما 
بنشینم، منتظر شوم چراغ های سالن خاموش شود و بدون هیچ زمینه ای فیلم را 
روی پرده ببینم. به عنوان فیلمساز هم تمام تلاشم را می کنم فیلمم را دور از
 چشم خبرنگاران و مردم بسازم.</span></font></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">این
 بار البته شدیدتر از فیلم های قبلی تان همه چیز را کنترل کردید. موقع 
فیلمبرداری شوالیه تاریکی اطلاعاتی به بیرون درز می کرد ولی درباره سرآغاز 
تقریبا هیچ کس چیزی نمی دانست تا اینکه پخش تیزرهای فیلم شروع شد.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">سرآغاز
 ، یک فیلم معمولی نیست. هیچ کس نمی تواند با دیدن یک تیزر 5/2دقیقه ای 
بگوید از آن سردرآوردم. فیلم یک مفهوم و اندیشه اوریژینال داشته که برای 
تماشاگر کاملا تازگی دارد و از این حیث به شدت هیجان انگیز است؛ درست مثل «آواتار» جیمز کامرون.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">آواتار توفیق بی سابقه ای در گیشه یافت؛ اتفاقی که بعید است در مورد سرآغاز رخ دهد هرچند فیلم شما هم پرفروش شده است.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">به
 نظرم جیمز کامرون در 2 زمینه بسیار جاه طلبانه و بلندپروازانه ظاهر شد؛ 
یکی خلاقیت درباره دنیای عمیقی که آفرید و دیگری نحوه استفاده اش از 
تکنولوژی که انقلابی در شیوه های سنتی و کلاسیک ایجاد کرد.</span></font></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">شما هیچ وقت بلندپرواز نبوده اید؟</span></font></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">به لحاظ تکنیکی چرا، ولی در کل به شیوه ای سنتی تر از آواتار عمل کردیم.</span></font></p><p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA"> <br></span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">سرآغاز، عظیم ترین فیلم شماست. کارگردانی این فیلم نوعی چالش برای محک زدن توانایی هایتان در ساختن اثری مجلل نبود؟</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">نزدیک
 به 10سال بود که ایده سرآغاز را در ذهن داشتم ولی می دانستم هنوز زمان 
ساختش فرانرسیده است. وقتی به گذشته ام نگاه می کنم، می بینم اگر «بتمن آغاز میکند» و شوالیه تاریکی را نساخته بودم از پس کارگردانی سرآغاز برنمی آمدم.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">جالب است که با توجه به مضمون خاص سرآغاز به اینکه آن را ارزان تر بسازید فکر نکردید و خرج زیادی روی دست استودیو گذاشتید!</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">اتفاقا
 به این موضوع هم فکر کرده بودم. ابتدا قصد داشتم سناریوی جمع و جورتری 
بنویسم؛ جوری که فیلم هزینه های تولیدش را بازگرداند و بازگشت سرمایه اش 
تضمین شده باشد اما هرچه فکر کردم، دیدم سوژه سرآغاز عظیم تر از آن است که 
بتوان فیلم ارزانی براساسش ساخت. به این دلیل که سرآغاز درباره رویاها و 
قابلیت ذهن و ضمیر نامحدود و بی حد و مرزش است، فیلم باید در ابعادی ساخته 
می شد که پرنده خیال تماشاگر را نیز به پرواز درآورد و با تولید ارزان نمی 
شد به چنین دستاوردی رسید.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">هنگام ساخت فیلم با چه چالش هایی مواجه شدید؟</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">بزرگ ترین چالش رسیدن به لحنی بود که در عین خیال پردازی واقعی هم باشد؛ چیزی که در فیلم به بهترین وجه توسط کاراکتر «کاب»&nbsp;
 متبلور شد. دیالوگی در فیلم هست که در واقع جانمایه اصلی سرآغاز نیز محسوب
 می شود. جایی که کاب می گوید: «وقتی در رویا به سر می بریم کاملا احساس می
 کنیم که در عالم واقعیت هستیم». تمام تلاشی که در فیلم انجام دادیم در 
خدمت همین ایده بود؛ تلاش برای ایجاد حس واقعیت در دنیای رویاها! به همین 
دلیل در سرآغاز غیرممکن ترین رخدادها، مشابه اتفاقات واقعی و ممکن حس می 
شوند.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">سعی
 کردیم در همه بخش های فیلم این حس به تماشاگر القا شود؛ مثل وقتی که یک 
قطار باری با سرعت برق از خیابان پایین می آید و با اتومبیل ها تصادف می 
کند. می خواستیم همه این سکانس ها واقعی به نظر برسند و احساس امکان پذیر 
بودن را به تماشاگر بدهند. در چنین شرایطی واضح بود که نمی توانستیم به طور
 کامل یک کیفیت سوررئال به اشیا و رویدادها بدهیم. برای اینکه رویاها را به
 شکل واقعی ثبت کنی، نمی توانی در استودیو بنشینی و به متخصصان جلوه های 
ویژه دستور بدهی. به همین دلیل به همه جای دنیا سفر کردیم و فیلم را در 
مکان های مختلف و شرایط جوی متفاوت فیلمبرداری کردیم. حتی از رفتن به میان 
کولاک و بوران شدید هم ابایی نداشتیم. تماشاگر باید چیزی را که می دید و به
 شدت هم خیال پردازانه بود، باور می کرد.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">پرداختن به رویاها یکی از دلمشغولی های تقریبا ثابت تان بوده ولی هیچ وقت اینگونه بر آن متمرکز نشده بودید.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">تقریبا
 هر کدام از فیلم هایم به شکلی به رویاها پرداخته اند. اما سرآغاز، یک 
مفهوم و اندیشه کلی علمی تخیلی را بسط داده؛ اینکه من و شما می توانیم در 
یک لحظه در یک رویا حضور داشته باشیم و آن را تجربه کنیم. وقتی که پرده 
واقعیت را کنار می زنید، تماشاگر باید با تعداد نامحدودی از دنیاهایی روبه 
رو شود که در آن کاراکترها به صورت معنادار و هدفمندی روی هم تأثیر متقابل 
دارند؛ تاثیراتی همراه با عواقب و پیامدهای دراماتیک!</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">برای ساخت این فیلم از اندیشه های چه بزرگانی استفاده کردید؟ زیگموند فروید یا فیلیپ کی دیک؟</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">شاید
 بورخس. دوست دارم فکر کنم سرآغاز، فیلمی است که او ممکن بود از آن لذت 
ببرد! (می خندد) شاید آثار او منبعی پرطمطراق و اغراق آمیز به نظر برسند 
اما حقیقت این است که او با استفاده از مفاهیم و اندیشه های فلسفی، آنها را
 به داستان های کوتاه فوق العاده تبدیل کرده است.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">فیلم «ماتریکس»
 هم برای من یک الگوی عالی دیگر بود؛ پدیده ای ملموس و قابل درک که مردم را
 به این فکر وامی داشت که «هی چه می شد اگر این واقعی نبود؟»</span></font></p>

<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">«سال گذشته در مارین باد» آلن رنه چه؟</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">همین چند شب پیش برای اولین بار تماشایش کردم.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">شما فیلمی درباره رویاها ساخته اید و قبل از آن «سال گذشته...» را ندیده بودید؟</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">می
 دانم تقریبا مرا به سرقت از این فیلم متهم کرده اند اما من واقعا آن را 
ندیده بودم. به نظر خودم هم خنده دار بود چون وقتی آن را برای اولین بار می
 دیدم، دهانم از این همه شباهت باز مانده بود. در فیلم آلن رنه لحظات و 
ایده هایی به چشم می خورد که هر تماشاگری ممکن است فکر کند مستقیم از روی 
آن دزدیده ام.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">به نظر شما این چه معنایی دارد؟</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">من
 از فیلم هایی الهام گرفتم که به نوعی از «سال گذشته درمارین باد» 
الگوبرداری شده بودند. چون فیلم رنه یک منبع غنی و سرشار از ایده درباره 
رابطه بین رویا و حافظه است سرآغاز هم تا حد زیادی به ایده های مشابه آن 
متکی است.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">با اکران سرآغاز حالا باید در تدارک بتمن بعدی باشید.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">نه. آنقدر درگیر سرآغاز بودم که وقتی برای تمرکز بر بتمن را نداشتم.</span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">&nbsp;</span></font></p><p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img style="cursor: -moz-zoom-in;" alt="http://scifimafia.com/wp-content/uploads/2010/04/inception-still-2.jpg" src="http://scifimafia.com/wp-content/uploads/2010/04/inception-still-2.jpg" width="389" height="584"></p><p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA"><br></span></font></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><img src="../..http://static.mihanblog.com//public/public/rte/images_new/smiles/57.gif"><font size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">برادران
 وارنر قبلا تاریخ اکران بتمن را سال2012 اعلام کرده اند. وقتی قرار است 
فیلم در این تاریخ اکران شود یعنی روی شما حساب کرده اند.</span></font></p>
<font style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;" size="2"><span style="font-size: 10pt;" lang="FA">من
 به آنها چیزی نگفتم و فکر می کنم با توجه به شناختی که از من و روش کارم 
دارند، تاریخ غیر عملی ای را اعلام نخواهند کرد. من اهل موازی پیش بردن 
پروژه ها نیستم و مغزم در یک زمان فقط روی یک فیلم کار می کند. این را هم 
می توانید به حساب ناکارآمدی های من بگذارید!<br><br>تصاویر در ادامه مطلب<br></span></font>
]]></content>
    </entry>
    <entry>
        <title>قلمی که عشق را  می نگارد</title>
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/217"/>
        <published>2010-08-29T06:57:46+01:00</published>
        <updated>2010-08-29T06:57:46+01:00</updated>
        <id>tag:http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/217</id>
        <author>
            <name>Zeinab A-R</name>
        </author>
        <summary>

Z-A:سلام به همه اهل ادب ها پست این بار در مورد یکی از استعداد های سرشناس ایرانی است که همگی میشناسید،خانم عرفان نظرآهاری:عرفان نظرآهاری، نویسنده و شاعر کودکان و نوجوانان، سال ۱۳۵۳ در تهران زاده
 شد. او کارشناس ادبیات انگلیسی است. مدرک دکترای خود را در رشته زبان و 
ادبیات فارسی دریافت کرده و هم اکنون دانشجوی دوره دکترای تاریخ فلسفه است.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;</summary>
        <content type="html" xml:base="http://www.yuhoo.mihanblog.com/post/217"><![CDATA[

<img alt="http://bargweb.net/images/2007/july/Dandelion.jpg" src="http://bargweb.net/images/2007/july/Dandelion.jpg"><br><font size="2"><br>Z-A:سلام به همه اهل ادب ها پست این بار در مورد یکی از استعداد های سرشناس ایرانی است که همگی میشناسید،خانم عرفان نظرآهاری:<br><br>عرفان نظرآهاری، نویسنده و شاعر کودکان و نوجوانان، سال ۱۳۵۳ در تهران زاده
 شد. او کارشناس ادبیات انگلیسی است. مدرک دکترای خود را در رشته زبان و 
ادبیات فارسی دریافت کرده و هم اکنون دانشجوی دوره دکترای تاریخ فلسفه است.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </font><img alt="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:syHRl_cCohw2qM:http://tahi.parsaspace.com/erfan.jpg&amp;t=1" src="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:syHRl_cCohw2qM:http://tahi.parsaspace.com/erfan.jpg&amp;t=1"><br><font size="2"><br>نظرآهاری
 نگارش پنج عنوان کتاب پژوهشی در ادبیات فارسی با موضوع هایی همچون: عشق، 
قناعت، عدالت طلبی و ستم ستیزی ارزش زندگی و مرگ و هستی را در پیشینه ی خود
 دارد و آثار متعددی در حوزه ادبیات کودک و نوجوان از او منتشر شده است، از
 جمله: "راز مرواریدهای شهرزاد"، "در سینه‌ات نهنگی می‌تپد"، "نامه‌های خط 
خطی"، "پیامبری از کنار رودخانه ما رد شد"، "لیلی نام تمام دختران زمین 
است"، "بالهایت را کجا جا گذاشتی"، "خرقانی به روایت عرفان نظرآهاری"، " 
چای با طعم خدا"، "من هشتمین آن هفت نفرم"، "جوانمرد، نام دیگر تو"، "روی 
تخته سیاه جهان، با گچ نور بنویس"، " یک استکان یاد خدا باید بنوشم"، 
"پرنده ماهی".  نظر آهاری تا کنون در جایگاه عضو هیئت داوری و کارشناسی 
جشنواره های کتاب و مطبوعات، کتاب سال جمهوری اسلامی، کتاب سال رضوی، 
جشنواره مطبوعات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جشنواره ی مطبوعات کانون 
پرورش فکری کودکان و نوجوانان، جشنواره ی قصه گویی و شعرخوانی کانون پرورش 
فکری کودکان و نوجوانان وعضویت در شورای سیاستگذاری و کمیته علمی بررسی و 
چاپ کتاب در شرکت انتشارات "علمی و فرهنگی" فعالیت کرده است و در سمت 
سردبیر برنامه ویژه نوجوانان در رادیو و رییس کمیته علمی و شورای 
سیاستگذاری پروژه "شعر جهان" برای انتشار کتاب های حوزه شعر پنج قاره در 
شرکت انتشاراتی "علمی و فرهنگی" مشغول به کار بوده است. مجموعه شعر "روی 
تخته سیاه جهان با گچ نور بنویس" اثر این نویسنده در چهارمین جایزه کتاب 
فصل به عنوان اثر برگزیده انتخاب شد و کتاب "چای با طعم خدا"، به عنوان 
برگزیده "جشنواره کتاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان" انتخاب شد. 
کتاب های "نامه های خط خطی" و "لیلی، نام تمام دختران زمین است" برگزیده 
جشنواره "کتاب های برتر" شد و"نامه های خط خطی" به عنوان برگزیده کتاب سال 
سلام بچه ها معرفی شد. نظر آهاری در جشنواره"شهروند برگزیده" از سوی شورای 
شهر تهران، جایزه شاعر و نویسنده برگزیده کودک و نوجوان را دریافت کرد و در
 ۴ سال پی در پی برگزیده جشنواره مطبوعات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد. 
او درجشنواره ی"مطبوعات رشد" که از سوی وزارت آموزش و پرورش برگزار شد به 
عنوان نویسنده برگزیده انتخاب شد و درجشنواره کتاب های کمک آموزشی رشد 
(وزارت آموزش و پرورش) برای کتاب "نامه های خط خطی" لوح تقدیر گرفت. 
نظرآهاری با کتاب "کوله پشتی ات کجاست؟" نیز توانست برگزیده جشنواره ادبی 
"پروین اعتصامی" و برگزیده "کتاب سال جمهوری اسلامی ایران"( وزارت فرهنگ و 
ارشاد اسلامی) شود. اودرسال ۲۰۰۱برگزیده نخست کنگره شعر زنان شد و"پشت کوچه
 های ابر" اثر این نویسنده به عنوان برگزیده جشنواره کتاب کانون پرورش فکری
 کودکان و نوجوانان انتخاب شد. نظرآهاری هم اکنون به تدریس در دانشگاه ها و
 مراکز علمی و آموزشی مشغول است.<br><br>گزیده هایی از برخی کتاب های خانم آهاری را در ادامه مطلب گذاشته ام.<br>
</font>

]]></content>
    </entry>
</feed>

