Z-R:با سلام به همه ی یوهویی ها,متاسفانه خبری که از دنیای انیمیشن دارم بازم سه بعدیه




طبقه بندی: دالان انیمیشن،
برچسب ها: انیمیشن فرانکنوینی، انیمیشن جان کارتر مریخی، تیم برتون، وابت دیزنی،

در همین ابتدا باید گفت که نسخه تازه هیچ ربطی به ویلی وانکای جین وایدر نداردو "بیش از هر چیز  به خالق داستای یعنی رولد دال نزدیک شده ایم"
این را جانی دپ گفته کسی که برای چهارمین بار در این فیلم با برتون همکاری کرده.

"هیچ چیز تازه ای وجود ندارد ما فقط سعی کردیم آنچه را که در کتاب جاری است سینمایی کنیم روح کتاب چنبن چیزی را می طلبد."
این را برتونی گفته که در فیلم از جلوه های ویژه  استفاده نکرده و تمام دکور در استودیوی پاین وود انگلستان ساخته شده دکور هایی نزدیک به واقعیت و نقاشی های جذاب کتاب (اثر کوئنتین بلیک که جایزه ی تصویر گری هانس کریستسن اندرسن رو هم گرفته)

و دوباره برتون قال:" این خیلی اهمیت داشت که همه چبز سر صحنه واقعی باشد همه باید احساس میکردند که همه چیز در واقعیت جریان دارد به نظرم خیلی وحشیانه است که با پرده آبی جلوه های ویژه یککابوس شبانه برای بازیگران کودک بسازیم ( نه بابا ............... دروغ!!!!)

راستی فیلمنامه نویس هم فیلمنامه نویس فیلم ماهی بزرگ بوده همان جان آگوست خودمون.

کارخانه را برای بازیگران کودک واقعا ساخته اند!!!!!

چارلی و كارخانه شكلات سازی پروژه عظیمی بود. غیر از چند تا بازیگر حرفه ای بقیه بازیگرها بچه هایی هستند كه شاید برای اولین بار جلوی دوربین قرار می گرفتند. بیشتر فیلم، توی كارخانه شكلات سازی وونكا می گذرد. خیلی راحت می شد كه كل این كارخانه را با كامپیوتر شبیه سازی كرد و از بازیگران هم جدا بازی گرفت و بعدا این ها را با هم تلفیق كرد. اما نه، به این راحتی هم نمی شد. برتون از بازی جانی دپ و هلنا بونهام كارتر خیالش راحت بود؛ ولی بچه ها چی؟ حتی اگر بچه ها توی یك كارخانه واقعی شكلات سازی هم بودند، نمی شد اطمینان كرد كه خوب بازی می كنند؛ چه برسد به این كه كارخانه هم نباشد. بنابراین باید كارخانه را واقعا می ساختند؛ یك كارخانه با شكلات های واقعی. پس آن را ساختند. توی كارخانه یك رودخانه شكلات بود كه حدود 781905 لیتر شكلات صرف آن شد. یك آبشار شكلات هم بود كه حدود 10153 لیتر شكلات را به باد فنا داد. 20 هفته هم طول كشید تا قایق شناور ویلی وونكا بر روی رودخانه شكلات ساخته شود. البته این شكلات ها دردسرآفرین هم شدند؛ چون روز اول یا دوم فیلم برداری بود كه دوربین با تمام تجهیزاتش شلپی توی این رودخانه افتاد. كارگرهای كارخانه هم تعدادی موجود كوچولوی نیم متری به اسم اومپا لومپا هستند كه كارشان به هم زدن شكلات هاست. آن ها همه شبیه همدیگر هستند و در واقع برتون تعداد زیادی از آن ها را از روی دیپ روی بازیگر كوتوله و با استعداد فیلم قبلی خودش ماهی بزرگ شبیه سازی كرد. همه حركات دیپ روی ضبط شد و با جلوه های ویژه كامپیوتری بر روی این موجودات پیاده شد. برتون موازی با ساخت چارلی وكارخانه شكلات سازی ، یك انیمیشن بلند هم دارد می سازد كه احتمالا زمستان اكران می شود، شباهت چارلی و كارخانه شكلات سازی به انیمیشن های دیزنی، شاید به دلیل همین موازی كاری باشد.
یك منتقد در تعریف فیلم می گوید: چارلی و كارخانه شكلات سازی به جز شكلات هرچه بخواهید به شما می دهد این یكی را هم خودتان می توانید تهیه كنیددیگر برتون غریبه نیستچارلی و كارخانه شكلات سازی چند هفته ای است كه اكران شده. مایكل ویلمینگتن، منتقد معروف امریكایی گفته: چارلی و كارخانه شكلات سازی هر آن چه می خواهید، به جز خود شكلات را به شما می دهد. این یكی را هم خودتان می توانید تهیه كنید. بعد از مدت ها از فیلم برتون استقبال كم نظیری شد و این در حالی است كه مردم موازی با چارلی و كارخانه شكلات سازی از كارهای كلیشه ای مثل چهار شخصیت شگفت انگیز هم خوب استقبال كردند. دوستی می گفت كه از امریكایی ها بعید بود كه از چنین فیلمی این قدر استقبال كنند. دلیلش هم ماهی بزرگ ساخته قبلی برتون و استقبال كم امریكایی ها از این فیلم بود؛ اما ظاهرا این دفعه قضیه فرق دارد. این دفعه به جای بزرگترها بچه ها هستند كه به سینما می روند؛ بچه هایی كه شاید بیشتر به خاطر علاقه شان به شكلات ها دل شان می خواهد فیلم را ببینند؛ اما وقتی به دیدن فیلم می روند، به شدت با فضای آن ارتباط برقرار می كنند؛ فضایی از جنس تیم برتون، از جنس بچه ها.حالا دیگر خیلی ها منتظر فیلم بعدی او هستند؛ انیمیشنی به نام عروس مرده كه قرار است آخر امسال به نمایش درآید. همه منتظرند تا باز هم ببینند كه حاصل همكاری تازه برتون و جانی دپ چه چیزی از آب در خواهد آمد.

خلاصه ای از داستان فیلم:

چارلی باكت پسر یك خانواده فقیر است. خانه آن ها نزدیك یك كارخانه بزرگ شكلات سازی است و چارلی همیشه در حسرت این است كه بتواند شكلات های جور واجور این كارخانه را بخورد؛ ولی فقر اجازه خرید این شكلات ها را به او نمی دهد. یك دفعه اتفاق جالبی رخ می دهد. ویلی وونكا (جانی دپ) رئیس كارخانه شكلات سازی اعلام می كند كه داخل پنج تا از بسته های آب نبات این شركت، بلیتی طلایی وجود دارد. بلیتی كه به دارنده اش این امكان را می دهد كه در سفری جذاب از كارخانه بازدید كند و چارلی یكی از این بلیت ها را پیدا می كند و به همراه چهار بچه خو شبخت دیگر(!) راهی كارخانه وونكا می شود... وونكا مردی افسرده است. پدر ویلی وونكا ی كوچولو دندان ساز بود، برای همین، پسرش را از خوردن شیرینی جات منع كرده بود. وونكا هم در بچگی مانند چارلی نمی توانسته شكلات بخورد و برای همین از خانه پدری می گریزد و تصمیم می گیرد كه بزرگترین شكلات ساز دنیا شود. تیم برتون برای نقش وونكا باز هم یكی از محبوب ترین بازیگرانش یعنی جانی دپ را انتخاب كرد. در حالی كه رقبایی چون جیم كری، آدام سندلر، استیو مارتین، رابین ویلیامز، نیكلاس كیج و حتی مریلین منسون خواننده داشته. به نظر برتون جانی فوق العاده است. او اصلا مناسب شخصیت های عجیب است و از تغییر كردن لذت می برد. آن ها برای اجرای نقش وونكا سراغ مجری های برنامه های تلویزیونی رفتند. جانی دپ می گوید: وونكا خودش را از جهان بیرون دور نگه داشته و شاید برای همین است كه تلویزیون دوست خوبی برای او است. جانی سعی كرده خودش را شبیه مجری های مردی بكند كه سعی می كنند اداهای زنانه دربیاورند. حتی گریم و رنگ پوستش هم روی این قضیه تاكید دارد؛ چیزی شبیه مایكل جكسون یا همان شخصیت فوق العاده ادوارد دست قیچی ساخته خود تیم برتون. شخصیت دكتر وونكا توسط خود برتون به فیلم اضافه شد و در واقع در كتاب وجود نداشت. خود برتون می گوید برای این كه به شخصیت ویلی وونكا هویت بیشتری بدهد، شخصیت پدرش را هم به داستان اضافه كرده. البته نباید فراموش كرد كه نقش پدر وونكا را كریستوفر لی بازی می كند. بنابر این بعید نیست كه به خاطر علاقه شدید برتون به لی این نقش به فیلم اضافه شده باشد تا لی هم بتواند در فیلم او بازی كند.

نظراتتان را به زبان اومپا لومپاها برای ما بگذارید
ادامه مطلب

طبقه بندی: سینمای جهان،
برچسب ها: چارلی و کارخانه شکلات سازی، جانی دپ، ویلی وانکا، تیم برتون،

     

نام فیلم: ماهی بزرگ - Big Fish

کارگردان: Tim Burton

بازیگران: Ewan McGregor, Albert Finney, Billy Crudup, Jessica Lange, Helena Bonham Carter

درباره فیلم:           

"ماهی بزرگ" ،محصول سال 2003 آمریکا ، یکی از بهترین آثار کارگردان خلاق و خوش فکر سینمای آمریکا ، "تیم برتون" است.

 اگر چه پس از ساخت فیلم ضعیف "سیاره میمونها" ، بسیاری از طرفداران برتون از او ناامید و دلسرد شدند ، اما او با ساخت "ماهی بزرگ" ، نه تنها وجهه قبلی خود را به دست آورد بلکه طرفداران جدید بسیاری نیز پیدا کرد.

فیلم "ماهی بزرگ" بیان کننده رقابت همیشگی بین دو عامل شکل دهنده زندگی انسانهاست : قصه و واقعیت ، و به نوعی زور آزمایی این دو را در صحنه زندگی به شکلی هنرمندانه که مختص برتون است، به تصویر می کشد.

  نمایی از داستان:

پدری که در طول زندگی اش عاشق قصه گویی بوده و همواره قصه های شیرینی از زندگی خود برای روایت کردن دارد و پسری که تمام قصه های پدر را زاییده ذهن او و کذب می داند و از اینکه همواره در طول زندگی اش مجبور بوده به این داستانهای دروغین گوش بدهد خسته شده، او فکر می کند که هیچ چیز از زندگی واقعی پدرش نمی داند و حالا که خودش در آستانه بچه دار شدن است دوست دارد به واقعیت زندگی خود وپدرش آگاه شود.

حالا پدر در آستانه مرگ است و قصه ها هم رو به پایان...

  نقد فیلم :

"برتون" در این فیلم به خوبی از سنت قدیمی قصه گویی بهره برده است . فیلم در مرز روایت های مختلفی می گذرد و شاهد حضور چند راوی هستیم با دیدگاهها و نظرات مختلف:

1-ادوارد بلوم ، پیرمرد دوست داشتنی ما ، که قصه ها را به شیوه ای جذاب و شیرین تعریف می کند و اصرار دارد که ما هم داستانهای او را بی کم وکاست بپذیریم ، قصه های او مانند تمامی داستانهای دیگر نشات گرفته از واقعیت است اما به هنگام روایت شدن به سلیقه راوی بیان می شوند.

2-ویل بلوم پسر ادوارد ، گویا وظیفه او تکذیب تمامی داستانهای پدر است. او در برخورد با تمامی نزدیکان خود در صدد کاهش اعتبار داستانهای پدر است . او به پدر و داستانهایش با دید منفی می نگرد و به دنبال چیزهای دیگری است که خود آن را ((حقیقت ناب)) می نامد .

3-همسر بلوم که به شخصیت و داستانهای شوهرش به دیده احترام می نگرد و در پاسخ به سوالات فرزندش مبنی بر درجه اعتبار داستانهای پدر ، پاسخ مشخصی نمی دهد . شاید دلیل این موضع او این باشد که خود او یکی از زیباترین شخصیتهای داستانها ی ادوارد است.

4-باقی راویان . کسانی که به نوبت در داستان ظاهر می شوند و جنبه های تاریک داستناهای ادوارد را روشن می کنند . می توان گفت که به نوعی تمام این راویان داستانهای ادوارد را تایید می کنند . بزرگترین راوی این بخش دختر بچه ی کوچکی است که در شهر رویایی داستان ادوارد قرار دارد که بعدا متوجه می شویم او جادوگر قصه های او نیز هست.

در کل ویژگی مشترک تمام داستانهای روایت شده در این است که در آنها عنصر زمان نقشی را ایفا نمی کند و بارها در این داستانها شاهد جابجایی زمان هستیم.

با گذشت زمان و با مستنداتی که به دست می آید ، پسر کم کم به این نتیجه می رسد که چاره ای جز پذیرش داستانهای پدر ندارد و شاید زیباترین سکانس فیلم صحنه ایست که پسر به درخواست پدر داستان مرگ او را روایت میکند.

در این فیلم فضای فانتزی کارتونی به شدت محسوس است .برتون کار هنری خود را با انیمیشن کوتاه "وینسنت" آغاز کرد و در سال 2005 به خاطر انیمیشن تحسین برانگیز "عروس مرده" نامزد جایزه اسکار هم شد پس این فضای فانتزی در فیلم منطقی است .

در پایان به جرات می توان گفت که ساخت "ماهی بزرگ" ، آن هم با این قدرت و دقت تنها از برتون بر می آمد، کسی که به خاطر سبک شخصی و نامتعارفش بسیار شناخته شده است.

  نکات حاشیه ای

-ابتدا قرار بود فیلم را "استیون اسپیلبرگ" کارگردانی کند و او هم قصد داشت تا از "جک نیکلسون" استفاده کند اما "اسپیلبرگ" به دلیل نداشتن وقت این پروژه را رها کرد .

-دلیل انتخاب "اوان مک گرگور" به عنون نقش بلوم جوان ،شباهت زیاد او به عکسهای دوران جوانی "آلبرت فینی" ، بازیگر نقش ادوارد بلوم بود.

تمام تلاش برتون آن است که به یاد ما بیاورد خوب است گاهی بایستیم و یک قصه را به‌ طور کامل گوش کنیم و باورش کنیم. همین!

در ادمه مطلب عکس هایی از این فیلم رو براتون گذاشتم
حتما بروید....

ادامه مطلب

طبقه بندی: سینمای جهان،
برچسب ها: ماهی بزرگ، تیم برتون، ادوارد بلوم،

           

Z-R:در این پست میخوام از جشنواره ی کان قصه هایی براتون بگم تعجب نکنین بابا اسم این جشنواره کان هستش کن دیگه چه صیغه ایه من نمیدونم, اما در ادامه میگم کن که شما راحت باشین
خانم بینوش به فیلم (کپی برابر اصل) ساخته ی آقای کیارستمی برنده ی جایزه ی بهترین بازیگر زن شدن
شصت‌وسومین جشنواره فیلم كن روز 12 می (22 اردیبهشت) با نمایش فیلم «رابین هود» جدیدترین ساخته‌ی‌ «ریدلی اسكات» آغاز شد.من فیلم رابین هود رو گارانتی میکنم بازیگر رابین ,راسل کرو و بازیگر ماریان, کیت بلانشت هستش و این دو تا باهم ترکوندن
 
     
امسال «تیم برتون»، كارگردان سرشناس آمریكایی ریاست هیات داوران را برعهده  داشت(به نظر من آقای برتون در ساخت فیلم های فانتزی نابغه است)
 و بد نیست بدونید که پوستر رسمی شصت‌وسومین جشنواره فیلم كن با تصویری از «ژولیت بینوش»، بازیگر سرشناس فرانسوی‌رونمایی شد.
بین فیلم وال استریت و رابین هود جدالی باحال بود که آخر دست خالی هم بر گشتن
و فیلم برنده فیلمی  به نام عمو بونامی می تواند به یاد اورد زندگی های گدشته اش را از کارگردان تایلندی به نام آبیچاتبونگ ویراستاکول بود (وای موقع تایپ این دوتا اسم سرگیجه گرفتم)
نظرات طلاییتون رو بعد از خوندن جا نزارین و در ادامه عکس های مرتبط با موضوع داریم


ادامه مطلب

طبقه بندی: سینمای جهان،
برچسب ها: جشنواره ی کان، کن، ژولیت بینوش، تیم برتون،